Testimonials

Bettina Hertstein is oprichter en directeur van Het BouwRechtBedrijf, een bedrijf gespecialiseerd in het bouwrecht. Niet direct voor de hand liggend als je als eerste studie een opleiding tot tolk-vertaler hebt genoten, gevolgd door een carrière in het zakenleven.

Denken en doen

Bettina Hertstein heeft haar rechtenstudie op latere leeftijd in deeltijd gedaan. Komend uit de zakenwereld zocht ze naar iets extra’s, iets anders. In Rotterdam vond ze dat, namelijk een universiteit die niet alleen maar denkt maar ook doet. Bettina was overigens één van de eersten die dat benoemde door in een interview in augustus 1995 al te stellen dat de Erasmus Universiteit de universiteit van ‘denkers en doeners’ is. Praktijk is voor Bettina belangrijk: “Ik ben dol op theorie, maar er moet wel een praktische toepassing zijn." Tijdens haar studie haalde Hertstein inspiratie uit drie docenten in het bijzonder. Allereerst professor Jeanne Gaakeer die 'Inleiding tot de rechtswetenschap' gaf.

Zij bracht een mooi filosofisch aspect bij het recht en liet het belang van taal zien. Voor Hertstein is recht taal. Daarnaast wist professor Laurens Winkel haar aandacht te pakken in 'Historische ontwikkeling van het recht', iets waar Hertstein tijdens haar schooltijd op het gymnasium al belangstelling voor kreeg. Tot slot noemt Hertstein Jean-Marc Piret die haar interesse voor de rechtsfilosofie aanwakkerde. Haar keuze voor een rechtsfilosofische scriptie met Piret als scriptiebegeleider was het resultaat.

Bouwrecht

Tijdens haar studie heeft ze een maand bij Houthoff Buruma (Tegenwoordig ‘Houthoff’, red.) in de bouwrechtpraktijk meegelopen. Dat beviel haar zo goed, dat ze al tijdens de studie besloot in het bouwrecht verder te gaan. Voor Hertstein viel daarin alles op zijn plaats: “De oude Griekse en Romeinse beschaving als fundament voor mijn interesse voor taal, filosofie en bouwkunde aangevuld met mijn ervaring in commerciële functies. Dit alles vormt je en kwam allemaal samen in het (bouw)recht in Rotterdam. Belangrijk was, ook toen al voor mij, dat ik er echt wat mee kon en dat kan ik gelukkig nog steeds.”

Na diverse juridische functies in dienstverband te hebben vervuld (waarbij ze weer onderaan de ladder moest beginnen), heeft Hertstein haar eigen bedrijf opgericht. Dat deed ze omdat ze “alles wat ik kan ook wil doen.” Sindsdien schrijft Hertstein (les)boeken alsmede columns en artikelen in vaktijdschriften. Ze is buitensecretaris bij de Raad voor Arbitrage voor de Bouw, docente aan Avans Hogeschool, traint en adviseert bouwpartijen. Daarnaast participeert ze in multidisciplinaire project- en onderzoeksgroepen onder meer op het gebied van BIM (Bouw Informatie Model) en circulariteit en heeft zij innovatieve modelcontracten ketensamenwerking opgesteld.

Wat ze ook bijzonder vindt, is dat ze weer actief betrokken is bij haar Alma Mater. “Ik heb namens de Erasmus Universiteit postacademische cursussen bouwrecht mogen geven aan advocaten en ik ben lid geworden van de Raad van Advies voor de Executive Master Commercieel Privaatrecht van Erasmus School of Law.” Namens Erasmus School of Law Executive Education, verzorgt zij vanaf maart 2020 een Leergang Bouwrecht.

‘Ouderwets’ advies

Uit haar studie heeft ze meegenomen hoe sommige docenten en professoren een les boeiend wisten te maken. Zelf probeert ze dat nu ook in haar eigen lessen.

Aan studenten wil Hertstein een – naar eigen zeggen – ‘ouderwets’ advies meegeven: “Maak het beste van je studententijd. Besef dat het een voorrecht is om te studeren en geniet met volle teugen.” Dat betekent volgens Hertstein niet dat je er niets naast moet doen: “De rechtenstudie is uitstekend met nevenactiviteiten te combineren. Belangrijk is dat je je tijd niet verkwanselt, dat is zonde en daar krijg je spijt van.” Tegen de (wat oudere) deeltijdstudent wil Hertstein zeggen dat het je jong en bij de tijd houdt als je jezelf blijft ontwikkelen. Dat kan ook inspireren naar je (eventuele) kinderen toe. “Alhoewel het een cliché is: je bent nooit te oud om te leren. Het leven is deels maakbaar, geef richting aan je eigen leven.”

Publicatiedatum: 25 februari 2014
Aangepast: 13 september 2019

Sietze Hepkema (1953) is Chief Governance and Compliance Officer bij SBM Offshore. Daarvoor was hij tien jaar partner en voorzitter van Allen & Overy in Nederland. Hij studeerde zowel aan de Harvard Law School in Amerika en aan Erasmus School of Law (ESL).

Serieus en Frivool 

Zijn keuze om rechten te studeren in Rotterdam had (zoals hij zelf zegt) zowel een ‘serieuze’ als een ‘frivole’ reden. De serieuze reden was dat hij twijfelde tussen het bedrijfsleven en de advocatuur. “Ik was een bèta en wilde mijn mogelijkheden breed houden. Mijn gedachte was om naast rechten ook economie te gaan doen, Rotterdam lag dan voor de hand. In die tijd kreeg je in Rotterdam veel de ruimte om bij andere disciplines te kijken.” De frivole reden had ermee te maken dat hij niet net als zijn hele familie in Leiden wilde gaan studeren. “Ik zette mij een beetje af, ook omdat mijn ouders mij verboden om in Groningen te gaan studeren, terwijl wij in het Noorden van het land woonden. Ze wilden graag dat ik niet in de provincie zou blijven hangen.” In het eerste jaar van de studie kreeg Hepkema veel macro economisch georiënteerde vakken. Hij kwam erachter dat hij die eigenlijk het minst interessant vond. Om die reden is hij nooit aan een studie begonnen. Hij viel echter niet in een zwart gat, doordat hij ook een gezellig studentenleven buiten de uni had. Dat had overigens geen invloed op zijn studie. “Ik kon goed leren en haalde over het algemeen hoge cijfers. Dat deed ik overigens stiekem, het was niet de mode met goede cijfers te koop te lopen. Als ik een 8 haalde en iemand vroeg hoe het gegaan was antwoorde ik maar dat ik het tentamen gehaald had.”

Middelmaat

Dat ‘middelmaat’ denken is iets waar Hepkema zich van afkeerde. “Toen ik naar Harvard wilde moest ik weten hoeveelste ik van mijn jaar was, zoals dat naar Amerikaans gebruik gewoon is. De universiteit wilde me dat niet vertellen, pas na tussenkomst van professor Van Dunné kreeg ik te horen dat ik nummer 3 van de 250 was. De nivellering sloeg in die tijd toe en dat werkte niet bevredigend.” Eigenlijk kreeg Hepkema pas in Harvard de gelegenheid zich te laten zien. “Dat was een verademing, hoewel ik in Rotterdam ook wel goed contact had gehad met hoogleraren zoals van Dunné en Slagter. Bij allebei ben ik student-assistent geweest.” Voor hij naar Harvard ging is hij nog een half jaar stagiair geweest bij het advocatenkantoor Loeff. In Amerika werd hij echt gegrepen door de advocatuur en daar is hij ook in verder gegaan. Via een internationale carrière, zowel in Singapore als in de Verenigde Staten keerde hij terug bij Loeff. Na een splitsing van dat kantoor werd hij de eerste voorzitter van Allen & Overy in Nederland. Die positie bekleedde hij tien jaar, alvorens hij toetrad tot de Raad van Bestuur van SBM Offshore. Zo belandde hij aan het eind van zijn carrière alsnog in het bedrijfsleven, hoewel hij in de advocatuur ook altijd managementfuncties bekleedde. Op de vraag wat hij aan zijn studie in Rotterdam gehad geeft Hepkema een verontrustend antwoord. “Niets wat ik geleerd heb in Rotterdam is direct nuttig gebleken, alles heb ik in de praktijk geleerd.” “Maar” voegt hij daar gelukkig aan toe, “de vorming in Rotterdam is wel heel wezenlijk geweest. Ik heb uitgevonden waardoor ik gedreven word. Daarnaast is mijn analytisch denken verstrekt, net als mijn spreek- en schrijfvaardigheid. Het is ook gewoon een hele leuke tijd geweest, waarin ik ook een mooi netwerk heb opgebouwd. Het valt trouwens op dat ik veel Rotterdammers in het wereldwijde bedrijfsleven tegen ben gekomen. Zowel veel juristen als economen.”

Drive

Aan studenten van nu wil hij meegeven dat het belangrijk is je hart te volgen. “Vind uit waar je goed in bent en energie van krijgt en ga dat doen. Doe vooral geen dingen omdat je denkt dat je ze moet doen. Je kunt wel geld verdienen zonder hard te werken, maar echt ergens komen kan alleen maar door hard te werken. Zoek je drive en laat je niet tegenhouden.”

Middelmaat

“Ik kon goed leren en haalde over het algemeen hoge cijfers. Dat deed ik stiekem, want goede cijfers halen was niet de mode.” Dat ‘middelmaat-denken’ is iets waar Hepkema zich later van afkeerde. “Toen ik naar Harvard wilde moest ik weten hoeveelste ik van mijn jaar was, zoals dat naar Amerikaans gebruik gewoon is. De universiteit wilde me dat niet vertellen, pas na tussenkomst van professor Van Dunné kreeg ik te horen dat ik nummer 3 van de 250 was. De nivellering sloeg in die tijd toe en dat werkte niet bevredigend.” Eigenlijk kreeg Hepkema pas in Harvard de gelegenheid zich te laten zien. “Dat was een verademing, hoewel ik in Rotterdam ook wel goed contact had gehad met hoogleraren zoals Van Dunné en Slagter. Bij allebei ben ik student-assistent geweest.”

Voor hij naar Harvard ging is hij nog een half jaar stagiair geweest bij het advocatenkantoor Loeff. In Amerika werd hij echt gegrepen door de advocatuur en daar is hij ook in verder gegaan. Via een internationale carrière, zowel in Singapore als in de Verenigde Staten keerde hij terug bij Loeff. Na een splitsing van dat kantoor werd hij de eerste voorzitter van Allen & Overy in Nederland. Die positie bekleedde hij tien jaar, alvorens hij toetrad tot de Raad van Bestuur van SBM Offshore. Zo belandde hij aan het eind van zijn carrière alsnog in het bedrijfsleven.

Op de vraag wat hij aan zijn studie in Rotterdam heeft gehad geeft Hepkema een verontrustend antwoord. “Niets wat ik geleerd heb in Rotterdam is direct nuttig gebleken, alles heb ik in de praktijk geleerd.” “Maar” voegt hij daar gelukkig aan toe, “de vorming in Rotterdam is wel heel wezenlijk geweest. Ik heb uitgevonden waardoor ik gedreven word. Daarnaast is mijn analytische denken versterkt, net als mijn spreek- en schrijfvaardigheid. Het is ook gewoon een hele leuke tijd geweest, waarin ik ook een mooi netwerk heb opgebouwd. Het valt trouwens op dat ik veel Rotterdammers in het wereldwijde bedrijfsleven ben tegengekomen. Zowel juristen als economen.”

Drive

Aan studenten van nu wil hij meegeven dat het belangrijk is je hart te volgen. “Vind uit waar je goed in bent en energie van krijgt en ga dat doen. Doe vooral geen dingen omdat je denkt dat je ze moet doen. Je kunt wel geld verdienen zonder hard te werken, maar echt ergens komen kan alleen maar door hard te werken. Zoek je drive en laat je niet tegenhouden.”

Publicatiedatum: 1 april 2014
Aangepast: 26 april 2018

Mr. Samir el Hadouchi studeerde Rechtsgeleerdheid aan Erasmus School of Law en rondde daarna de masteropleiding Bedrijfsrecht af. Tijdens zijn studie liep hij stage gelopen op de sectie Ondernemings- en Insolventierecht bij een internationaal kantoor in Amsterdam. Na zijn studie heeft hij eerst een jaar als docent bij de vakgroep Ondernemingsrecht van De Haagse Hogeschool gewerkt, waar hij vooral ondernemingsrecht en insolventierecht doceerde. Vervolgens ging hij als advocaat aan de slag op de sectie Insolventie- en Ondernemingsrecht van het Rotterdams/Haagse advocatenkantoor Wessel, Tideman & Sassen Advocaten. Inmiddels is hij werkzaam bij Broeseliske Van Vlijmen Advocaten.

Studieherinneringen

Op de middelbare school merkte El Hadouchi tijdens bijeenkomsten van de leerlingenraad en de debatvereniging dat hij elke kans aangreep om zijn standpunten te verdedigen, belangrijke zaken vanuit verschillende invalshoeken te bekijken en de belangen van anderen te behartigen. De keuze voor een rechtenstudie was dan ook snel gemaakt.

Van zijn studie zijn de goede professoren en hun inspirerende hoorcolleges hem het meest bijgebleven. Zo herinnert hij zich de passie en humor van prof. mr. Nuytinck van Personen- en familierecht, die altijd benadrukte dat mensen gewoon moesten gaan trouwen, omdat het dan juridisch allemaal veel gemakkelijker was.

Positief gevoel

El Hadouchi heeft een zeer positief gevoel bij Erasmus School of Law en zou de faculteit bij iedereen aanbevelen. De faculteit probeert namelijk altijd innovatief te zijn en biedt simpelweg hoogwaardig en kwalitatief onderwijs.

Hij heeft nog dagelijks veel profijt van zijn Rotterdamse rechtenstudie. Sterk aan Erasmus School of Law is volgens hem namelijk dat de faculteit veel (terug)koppeling met de praktijk heeft en maakt. De bekende ‘Rotterdamse’ aanpak; diepgaande juridische theorie, maar altijd met de juiste koppeling naar de praktijk, is volgens hem dan ook de beste manier om juristen klaar te stomen voor de dynamische juridische praktijk. Volgens El Hadouchi heb je met een mr.-titel van Erasmus School of Law een grote kans op een baan. “Rotterdamse (rechten)studenten worden niet voor niets erg gewaardeerd in de praktijk!”

Voor El Hadouchi is teruggeven aan de maatschappij heel belangrijk. Vandaar ook dat hij docent is geweest aan de Haagse Hogeschool. Maar hij geeft tevens op vrijwillige basis bijscholing aan Marokkaans-Nederlandse basisschoolscholieren. Hij kan door zijn achtergrond gemakkelijk als een rolmodel voor jongeren met een Marokkaans-Nederlandse achtergrond fungeren.

Indien EL Hadouchi een advies zou mogen geven aan rechtenstudenten, luidt dat als volgt: “Wil je beslagen ten ijs komen, studeer dan hard, volg indien mogelijk stages om wat praktijkervaring op te doen en verbreed je horizon met het verrichten van nevenactiviteiten.”

Publicatiedatum: 30 januari 2014
Aangepast: 26 april 2018

Mr. Aart Jan de Geus is sinds 5 augustus 2012 voorzitter van het college van bestuur van de Bertelsmann Stiftung. Daarvoor was hij plaatsvervangend secretaris-generaal van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) in Parijs. In het verleden was hij namens het CDA minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid in de kabinetten Balkenende I, Balkenende II en Balkenende III.

Samenleving

Aart Jan de Geus wilde in eerste instantie Economie studeren, maar koos uiteindelijk voor Rechtsgeleerdheid. “Rechten is breder, raakt meer vlakken van de samenleving. In het eerste jaar kreeg ik gelijk de smaak te pakken. Ingewikkelde problemen tussen mensen, landen, bedrijven, op een rechtvaardige manier oplossen, dat sprak mij aan.” De Geus studeerde eerst rechten in Utrecht, maar de hang naar economie bracht hem uiteindelijk toch naar Rotterdam.

De Geus vond de studie in Rotterdam prettig. “De EUR was veel praktischer dan Utrecht, bijvoorbeeld, in Utrecht lag het accent meer op grondbeginselen. Professor Van Schendelen (hoogleraar Politicologie, red.) moet ik noemen, een groot wetenschapper en een stimulerende coach. Ik heb bij hem het niet-verplichte vervolgvak Politicologie gedaan. We hebben nog steeds contact.”

Minister

Na zijn afstuderen heeft De Geus een postdoctorale opleiding Arbeidsrecht in Nijmegen gedaan. Hij ging werken bij de Industriebond CNV en werd later vicevoorzitter van het Christelijk Nationaal Vakverbond. Namens het CNV was hij ook lid van de Sociaal-Economische Raad (SER). Tevens is hij in drie verschillende kabinetten Balkenende minister geweest. “Ik werd gevraagd door kandidaat-premier Jan Peter Balkenende (thans hoogleraar Governance, Institutions and Internationalisation aan de EUR, red.) vanwege mijn kennis van sociale zekerheid en mijn achtergrond in de vakbeweging. Ik heb mijn tijd als minister als fascinerend ervaren. Ik was minister in een tijd dat wij als kabinet een electoraal mandaat hadden om hervormingen door te voeren.”

Momenteel is De Geus voorzitter van het college van bestuur van de Bertelmann Stiftung, een grote non-profitorganisatie en verbonden aan het Duits mediaconglomeraat Bertelsmann SE. Hij is verantwoordelijk voor Europa, werk en globalisering. Uit zijn studie heeft De Geus nuttige dingen meegenomen. “Ik heb geleerd om niet te snel conclusies te trekken, pas te oordelen als alle informatie compleet is en hoor en wederhoor toe te passen. Ik heb ook geleerd om aandacht voor processen te hebben. Strategie is voor de helft proces.” Daarnaast merkt De Geus dat de EUR goed wordt gewaardeerd: “Erasmus School of Law staat voor een rechtenstudie die een hoge praktische waarde heeft en midden in de wereld staat. Aanvankelijk werd de EUR academisch niet zo hoog aangeslagen, maar dat is verleden tijd.”

Leuk

Aan studenten wil De Geus meegeven dat je de keuzevakken moet kiezen die je echt leuk vindt. “Als je iets doet wat je leuk vindt, leer je sneller. Je moet de inhoud echt leuk vinden, anders kom je niet over de hobbels heen. Verder moet je alle colleges volgen, dan weet je wat de docenten belangrijk vinden, en het geeft ritme aan je studie. Ga ook een jaar in het buitenland studeren. Zelf heb ik dat niet gedaan, maar het is vandaag de dag zeer nodig en nuttig.” Tot slot nog een tip voor een succesvolle carrière: “Probeer de jou opgedragen taken zo goed mogelijk te doen, de rest komt vanzelf."

Publicatiedatum: 7 maart 2014
Aangepast: 12 april 2018

André Flikweert (1968) is officier van justitie bij het Openbaar Ministerie (OM) bij het parket Rotterdam. Na zijn afstuderen ging hij eerst een paar maanden naar Toronto gegaan om wijsbegeerte te studeren. Vervolgens meldde hij zich aan voor de Raio (Rechterlijk ambtenaar in opleiding). Via die weg belandde hij bij het OM, waar hij tot nu toe werkzaam is.

Econometrie

André Flikweert kwam op zijn zeventiende al van het VWO, omdat hij op de basisschool een klas had overgeslagen. Vanuit Zeeland, waar hij opgroeide, ging hij Econometrie studeren in Rotterdam. Dat beviel niet, vandaar dat hij naar een andere studie in Rotterdam keek. “Rechten was in die zin wel ‘tweede keus’, maar het beviel goed. Ik had wel het idee met rechten mij breed te oriënteren en veel kanten uit te kunnen. Dat speelde wel mee.”

Flikweert was al vrij jong politiek actief. “Ik was lid van het landelijk bestuur van het CDJA, de jongerenafdeling van het CDA. Vanuit die interesse ben ik staats- en bestuursrechtelijk afgestudeerd. Daar doe ik tegenwoordig niks meer mee, dat bewijst dat mijn gevoel, dat rechten een brede opleiding is, klopte.” Naast zijn studie rechten heeft Flikweert ook wijsbegeerte gestudeerd, maar daarin is hij niet afgestudeerd. Het is wel de reden waarom hij na zijn afstuderen in de rechtsgeleerdheid een paar maanden in Toronto wijsbegeerte heeft gevolgd.

Raio

Bij terugkomst uit Canada ging Flikweert de selectie van de Raio in, om vervolgens geselecteerd te worden. “Ik ging daar open in. Tijdens mijn studie was ik nooit in een rechtszaal geweest en had ik geen benul hoe alles in de praktijk werkte. Achteraf eigenlijk onbegrijpelijk. Hoewel ik bestuursrecht leuk vond raakte ik enthousiast door het OM en kreeg ik een gevoel van ‘dit is het.’” Zijn keuze voor de Raio kwam waarschijnlijk voort uit een “algemeen gevoel van rechtvaardigheid en idealisme.”

Na een carrière waarin hij officier in Middelburg en Dordrecht is geweest en waarin hij zich onder andere heeft beziggehouden met milieuzaken en fraude is hij nu teamhoofd van de regio Rotterdam Noord bij het parket Rotterdam. “Het team waar ik leiding aan geef bestaat uit ongeveer 25 mensen en draait alle grotere zaken in de regio Rotterdam Noord. Zelf ben ik nu steeds meer leidinggevende, manager, maar daarnaast ben ik ook inhoudelijk verantwoordelijk.”

Onderscheidend vermogen

De vaardigheid om leiding te geven heeft Flikweert in de praktijk geleerd. Toch is de opleiding wel nuttig gebleken. “Ik heb daar geleerd om zelfstandig te werken en om hoofd- van bijzaken te onderscheiden, hoewel ik dat laatste ook uit mijn studie wijsbegeerte gehaald heb. Overigens moet je niet de fout maken de details te vergeten, want ook die blijven belangrijk. Daarnaast werd je in mijn tijd als zogenaamde ‘ZKK’-jurist (Zelfstandig, Kritisch en Kreatief) opgeleid.”

Aan studenten wil Flikweert meegeven dat het “vooral, echt heel wezenlijk is tegenwoordig dat je een streepje voor hebt. Wat onderscheidt jou van de massa? Dat is ook waarnaar gekeken wordt als je bij het OM solliciteert. Laat zien dat je dingen extra doet, dat je ondernemend van aard bent. Ook het lopen van een stage is daarin goed. Laat gretigheid en interesse voor het vak zien en stijg boven het gemiddelde uit. Ervaring in het bestuurswerk lijkt mij in het bijzonder nuttig, omdat je daar vaardigheden zoals leidinggeven leert.”

Publicatiedatum: 25 maart 2014
Aangepast: 12 april 2018

Prof. mr. Roel Fernhout komt van oorsprong uit een gereformeerd gezin uit Zwolle. Om die reden had hij eigenlijk aan de Vrije Universiteit (VU) in Amsterdam moeten gaan studeren. Het recalcitrante jongetje in hem bracht hem echter in Rotterdam, naar wat nu Erasmus School of Law is.

Economie

De keuze voor rechten kwam voort uit zijn tijd in militaire dienst, waar hij voor het eerst met rechten in contact kwam. "Daarnaast had ik, zoals vele rechtenstudenten met mij, geen idee wat ik precies wilde studeren." Fernhout koos ook voor Rotterdam vanwege het economische profiel van de faculteit. Hij had namelijk het idee bedrijfsjuridisch af te studeren en het bedrijfsleven in te gaan.

Hoe anders liep het echter. "Mijn kandidaats vond ik leuk, maar de doctoraalfase veel minder. Ik merkte dat ik de bedrijfseconomische vakken helemaal niet leuk vond en raakte in een korte dip. Ik besloot af te zien van mijn plannen om het bedrijfsleven in te gaan, maar hoe nu verder?" Fernhout besloot zijn doctoraalfase breed in te vullen en is zonder 'echte' afstudeerrichting afgestudeerd.

Vreemdelingenrecht

Vrijwilligerswerk bij het ‘Experimenteel Jongeren Adviescentrum Rotterdam’ (EJAR) bracht Fernhout op het goede spoor, hij raakte geboeid door het vreemdelingenrecht. Na zijn afstuderen is hij vier jaar in de vluchtelingenpraktijk werkzaam geweest, tot hij besloot terug te willen naar de universiteit. Hij solliciteerde op een baan bij de VU en kwam zo toch nog op de universiteit terecht waar hij voorbestemd was om naar toe te gaan (“God straft onmiddellijk”). Via de Katholieke Universiteit Nijmegen en een vluchtelingenrechtelijke promotie aan de UvA werd Fernhout in 1990 benoemd tot hoogleraar in Nijmegen.

In 1999 volgde het hoogtepunt van zijn carrière toen hij werd gevraagd om Nationale ombudsman te worden. “Dat had volgens mij te maken met mijn achtergrond in het vreemdelingenrecht waar toen veel aandacht voor was en mijn stevige bagage uit het bestuursrecht. Het is een prachtig, eervol beroep, maar ook een eenzaam beroep; je vormt in je eentje een Hoog College van staat.” Na één termijn moest Fernhout zich in 2006 noodgedwongen om gezondheidsredenen terugtrekken. Zijn oude universiteit was hem echter niet vergeten en vroeg hem direct terug als bijzonder hoogleraar. Recent is hij met emeritaat gegaan.

Ik ben jurist

Fernhout heeft uit zijn studie meegenomen "de diepe overtuiging dat ik jurist ben en dat dit de enige studie is die voor mij heel geschikt is. Mijn Rotterdamse scriptie over het asielrecht is heel bepalend geweest voor het verdere verloop van mijn carrière. Ik heb tijdens mijn studie de liefde voor het staatsrecht en later voor het bestuursrecht ontdekt. Maar het was vooral de overtuiging: 'dit is wat ik wil, wat bij mij past' die ik in mijn studie vond. Dat gaf mij zelfvertrouwen en zekerheid en ik heb er nooit spijt van gehad."

Aan studenten wil Fernhout meegeven dat hij ervan overtuigd is dat je je carrière niet moet (willen) plannen. "Het klinkt mij altijd wat onwerkelijk in de oren en leidt meestal tot teleurstelling en frustratie." Voor Fernhout is het belangrijkste dat je doet wat je leuk vindt. "Het is echt het allerbelangrijkste om te studeren in de vakken die je het leukst vindt, die het dichtst bij je hart liggen. Anders lukt het niet en breng je niet alleen je studie, maar ook je carrière niet tot een goed einde."

Publicatiedatum: 5 maart 2014
Aangepast: 12 april 2018
 

Erik van den Emster is al zijn hele leven rechter. Hij is was onder meer president van de Rechtbank Rotterdam en voorzitter van de Raad voor de rechtspraak. Nu is hij onder meer lid van de Raad van Toezicht van de Juridische Faculteitsvereniging Rotterdam (JFR). “En daar ben ik trots op!” Tot aan zijn pensioen blijft hij strafrechter in de stad waar het voor hem allemaal begon: Rotterdam.

Oliespuit

De ouders van Erik van den Emster wilden dat hij geneeskunde ging studeren, maar eigenlijk had hij niks met exacte vakken. Zowel in Amsterdam als later in Rotterdam had hij buren die rechter waren. Dat leek hem een mooi beroep: “Ik zie rechters als de oliespuit in de samenleving. Af en toe loopt het vast en dan moet je een spuitje geven om de boel weer te laten lopen.”

Al voordat hij aan de studie begon had Van den Emster daardoor voor ogen om rechter te worden. Hij wilde eigenlijk het huis uit, maar zijn vader weigerde dat te betalen. Daarom koos hij ervoor de studie in Rotterdam te volgen. Dat beviel hem goed; de vele keuzevakken is hij later steeds meer gaan waarderen. Ook de vele sociaaleconomische wetenschappen bevielen hem: “het is als rechter heel handig iets van psychologie af te weten.”

Prof. Hulsman van strafrecht is Van den Emster bijgebleven. “Een fascinerend docent, met een aantal goede observaties, zoals: we sporen op wat gemakkelijk op te sporen is, niet per sé wat gevaarlijk is”. Toen Hulsman van de ambitie van Van den Emster hoorde om rechter te worden zei hij dat Van den Emster beter Officier van Justitie (OvJ) kon worden. Van den Emster is om meerdere redenen toch blij dat hij voor het beroep van rechter heeft gekozen. Allereerst kun je als OvJ niet van rechtsgebied wisselen. Daarnaast is er een bepaalde hiërarchie tussen rechter en OvJ, in het voordeel van de rechter. Want: “In een zaak heb ik het uiteindelijk toch wel graag voor het zeggen.”

Na zijn afstuderen werd Van den Emster tot zijn eigen verbazing Raio (Rechterlijk ambtenaar in opleiding), als één van de drie uit Rotterdam. Daar ervoer hij dat zijn studie in Rotterdam een prima opleiding was waar hij veel plezier van heeft. Als Raio heeft hij twee jaar stage gelopen als advocaat bij Dutilh. Na afronding van zijn opleiding werd hij rechter in Breda.

Voorzitter Raad voor de Rechtspraak

Vanaf de start van dit millennium nam de carrière van Van den Emster een vlucht. Eerst werd hij in 2000 president van de Rechtbank Rotterdam, in 2008 volgde het voorzitterschap van de Raad voor de Rechtspraak. Tijdens zijn voorzitterschap waren de ‘hertekening van de gerechtelijke kaart’ en het kostendekkend griffierecht hete hangijzers. Na zijn voorzitterschap keerde hij terug naar de praktijk.

Uit zijn studie heeft Van den Emster tijdens zijn carrière een zekere relativering ten opzichte van het recht meegenomen: “Het recht bestaat uit afspraken tussen mensen en wijzigt, het is nooit voor eeuwig. Voorop staat dat het recht en daarmee de rechter dienstbaar moet zijn aan de samenleving.”

Breed oriënteren 

Aan huidige studenten wil Van den Emster meegeven dat je moet proberen om je tijdens je studie zo breed mogelijk te oriënteren. Probeer uit te vinden wat de maatschappij vraagt. “Wat daarnaast diep in mij geworteld zit, is dat als iets je niet zint je niet moet zeuren, maar er iets aan moet doen. Ga niet op een bankje in het nieuwe Erasmus Paviljoen zitten, maar ga in de Universiteitsraad of ga aan de slag als student-assistent en doe er iets aan.”

Publicatiedatum: 13 maart 2014
Aangepast: 12 april 2018

Mr. Emily Dérogée-van Roosmalen is na haar afstuderen in 1974 aan de rechtenfaculteit van de Erasmus Universiteit Rotterdam volstrekt per toeval in het “natte” terecht gekomen en daar nooit meer van losgeraakt. Zij heeft in het zee- en vervoersrecht gewerkt, eerst bij de Nederlandse Scheepshypotheekbank en later in het scheepsnotariaat en de ‘natte’ advocatuur bij NautaDutilh en AKD. Zij was met hart en ziel betrokken bij de promotie van Nederlandse recht(spraak) en arbitrage in de wereld van het transport. “Nederland staat op plaats 2 van de wereldranglijst met haar burgerlijk rechtssysteem en mag zich dus best meer profileren!”

DLNST

“Op een dag vroeg prof. Frank Smeele (hoogleraar Commercial Law Erasmus School of Law, red.) of ik hem wilde helpen. Hij maakte zich zorgen over de opvolging van de generatie van de juridische ‘baby boomers’ in onze havenstad, die onvermijdelijk een keer met pensioen zouden gaan.” Mede om deze babyboomers te kunnen vervangen werd Dutch Legal Network for Shipping and Transport (DLNST) opgezet, waarvan Dérogée directeur werd. Het zou een project van zes jaar worden, dat in juni 2014 ten einde kwam. Dérogée meent dat er in die tijd veel op de rails is gezet. “De studenten namen al veel activiteiten om vertrouwd te raken met de havengebieden en het bedrijfsleven aldaar van mij over.”

Johan van der Veekenpenning

Bij gelegenheid van haar naderende afscheid eerde de Gemeente Rotterdam Dérogée met de Johan van der Veekenpenning, de op één na hoogste onderscheiding van Rotterdam. In het persbericht staat over haar: ‘Zij zette zich actief in voor juridisch-maritieme verbeteringen en was de drijvende kracht om de ‘natte’ arbitrage in Nederland weer op stoom te krijgen.’ Dérogée komt in aanmerking voor de penning op grond van het criterium “personen die zich gedurende een reeks van jaren in een leidinggevende functie bijzonder verdienstelijk hebben gemaakt voor de economische ontwikkeling van Rotterdam.” Overigens nam Dérogée niet helemaal afscheid, want zij zal een deel van haar taken voortzetten binnen de Nederlandse Vereniging voor Zee- en Vervoersrecht, waar zij bestuurslid van is.

Op de vraag wat Dérogée aan studenten zou willen meegeven noemt zij twee van haar motto’s: ’Vaak komen dromen niet uit, maar soms gebeuren er dingen waar je nooit van had durven dromen’. Van die onderscheiding had Dérogée zeker nooit durven dromen. Een ander motto, dat zij wil meegeven is: ‘Life is what happens to you while you're busy making other plans’ (uit het nummer ‘Beautiful Boy’ van John Lennon). Je moet dus flexibel blijven. “Ook vind ik het belangrijk om dingen met elkaar te doen. Het helpt daarbij als mensen je aardig vinden. Wees fatsoenlijk, ook als je ergens weggaat. Ga altijd zo goed mogelijk ergens weg, je weet nooit wanneer je elkaar weer tegenkomt. Het is een kleine wereld. Maximaliseer op die manier je kansen. Stap ook weg van het idee dat jouw leven altijd in balans moet zijn. Als je werkt en leeft met passie lukt dat niet. En waarom zou je ook? Waarom moet je in balans zijn? Mensen die echt ergens voor gáán zijn toch veel leuker!”

Publicatiedatum: 25 april 2014
Aangepast: 12 april 2018

Herman Jan Couwenberg (1960) is na zijn studie rechten in Rotterdam een heel andere kant op gegaan. Hij werd cartoonist en ‘Herman Jan’ werd ‘Djanko’.

Vanzelfsprekend studeren

Djanko was iemand die na de middelbare school niet wist welke kant hij op wilde. Het was in zijn familie vanzelfsprekend om te gaan studeren als je goed kon leren en na het afronden van zijn vwo kwam het dan ook geen moment in hem op om een creatievere opleiding te gaan volgen. “Ik kwam ook pas op latere leeftijd in contact met muziek en tekenen, waardoor het niet logisch was om daar op dat moment wat mee te doen.”

Als echte Rotterdammer was het voor hem vanzelfsprekend om in Rotterdam te gaan studeren. Na een half jaar economie te hebben gestudeerd stapte Djanko over naar rechten. Rechten is hem best wel bevallen. “Ik had er geen passie voor, maar het was goed te behappen. Het ‘student-zijn’ vond ik minstens zo boeiend. Ik werd lid van SSR, wat voor mij wel goed was; ik werd er sociaal opener van. Daarnaast kwam ik daar in aanraking met studententoneel en studentencabaret. Ook de vrijheid beviel me. Ik had -naast periodes dat ik hard moest studeren- veel vrije tijd.”

Inboedelverzekering

Djanko kijkt naar zijn rechtenstudie bijna alsof het een ander leven was. Zijn meestertitel heeft hij eenmaal gebruikt, toen hij een inboedelverzekering wilde in Rotterdam Noord. Dus als je hem vraagt ‘wat heb je aan je studie gehad…?’ “Qua ervaring heb ik er geen spijt van, maar inhoudelijk heb ik er niet veel aan gehad”. Wel ontdekte hij tijdens zijn studie steeds meer dat hij grappig en gevat was. “In die tijd schreef ik al mappen vol met korte, grappige dialoogjes.” Na zijn studie ging Djanko tekeningen bij zijn dialoogjes maken en werd hij door een vriend gewezen op een competitie bij de krant Het Vrije Volk (later werd deze krant Het Rotterdams Dagblad en weer later ging deze op in het AD). Tijdens deze competitie moesten alle deelnemers cartoons bij krantenartikelen maken. Uiteindelijk werd hij aangenomen en mocht hij dagelijks een cartoon over een actueel onderwerp maken voor de voorpagina. Door de jaren heen kreeg hij er steeds meer bladen en opdrachtgevers bij. Tegenwoordig kun je zijn cartoons onder andere vinden in het AD/RD, het Feyenoord Magazine en op zijn website. De laatste jaren doet Djanko echter meer dan alleen cartoons tekenen voor bladen. Zo is hij stand-up cartoonist. Dat houdt in dat hij bij bijeenkomsten, trainingen e.d. ter plekke cartoons maakt over wat daar gebeurt. “Ik maak dan een soort verslag in cartoons, of maak pijnpunten in een bedrijf of organisatie op een leuke manier bespreekbaar.” Daarnaast doet hij steeds meer met muziek. Hij schrijft z’n eigen liedjes en is bezig met het maken van een CD. De komende jaren wil hij nog veel leuke cartoons maken. Met het vergaren van kennis houdt hij zich niet veel meer bezig. “Ik heb gemerkt dat ik voor mijn werk ruimte in mijn hoofd nodig heb.”

Word zelf wijs

Aan studenten wil hij meegeven dat het belangrijk is om jezelf af te vragen of je daar bent waar je wilt zijn. “Wees eerlijk naar jezelf en trek daar - indien mogelijk - je consequenties uit. Mensen die dat kunnen vind ik moedige mensen.” Djanko vindt verdere wijze raad overbodig. Tot slot geeft hij dan ook mee dat “je moet zorgen dat je geen wijze raad van anderen nodig hebt. Word zelf wijs!”

Inboedelverzekering

Djanko kijkt naar zijn rechtenstudie bijna alsof het een ander leven was. Zijn meestertitel heeft hij eenmaal gebruikt, toen hij een inboedelverzekering wilde in Rotterdam Noord. Dus als je hem vraagt ‘wat heb je aan je studie gehad…?’ “Qua ervaring heb ik er geen spijt van, maar inhoudelijk heb ik er niet veel aan gehad”. Wel ontdekte hij tijdens zijn studie steeds meer dat hij grappig en gevat was. “In die tijd schreef ik al mappen vol met korte, grappige dialoogjes.”

Na zijn studie ging Djanko tekeningen bij zijn dialoogjes maken en werd hij door een vriend gewezen op een competitie bij de krant Het Vrije Volk, dat later opging in het AD. Tijdens deze competitie moesten alle deelnemers cartoons bij krantenartikelen maken. Uiteindelijk werd hij aangenomen en mocht hij dagelijks een cartoon over een actueel onderwerp maken voor de voorpagina. Door de jaren heen kreeg hij er steeds meer bladen en opdrachtgevers bij. Tegenwoordig kun je zijn cartoons onder andere vinden in het AD/RD en het Feyenoord Magazine.

De laatste jaren doet Djanko echter meer dan alleen cartoons tekenen voor bladen. Zo is hij stand-up cartoonist. Dat houdt in dat hij bij trainingen en andere bijeenkomsten ter plekke cartoons maakt over wat daar gebeurt. “Ik maak dan een soort verslag in cartoons, of maak pijnpunten in een bedrijf of organisatie op een leuke manier bespreekbaar.”

Daarnaast doet hij steeds meer met muziek. Hij schrijft zijn eigen liedjes en is bezig met het maken van een CD. De komende jaren wil hij nog veel leuke cartoons maken. Met het vergaren van kennis houdt hij zich niet veel meer bezig. “Ik heb gemerkt dat ik voor mijn werk ruimte in mijn hoofd nodig heb.”

Word zelf wijs

Aan studenten wil hij meegeven dat het belangrijk is om jezelf af te vragen of je daar bent waar je wilt zijn. “Wees eerlijk naar jezelf en trek daar - indien mogelijk - je consequenties uit. Mensen die dat kunnen, vind ik moedige mensen.” Djanko vindt verdere wijze raad overbodig. Tot slot geeft hij dan ook mee dat “je moet zorgen dat je geen wijze raad van anderen nodig hebt. Word zelf wijs!”

Publicatiedatum: 5 maart 2014
Aangepast: 12 april 2018

Hamith Breedveld was notaris en fulltime lid van het Dagelijks Bestuur van Loyens & Loeff N.V. Daarvoor was hij verbonden aan de praktijkgroep Vastgoed. Daarnaast was hij docent aan de Universiteit van Amsterdam en aan de Grotius academie.

Progressief bolwerk

Hamith Breedveld begon meer dan veertig jaar geleden met studeren aan de EUR. Hij noemt zijn studiekeuze achteraf ‘tamelijk nonchalant.’ Rotterdam sprak hem het meeste aan en daarmee kwam hij in een progressief bolwerk terecht. Breedveld betitelt de keuze voor Rotterdam als een ‘geweldige keuze.’ Het was een andere tijd, de tijd waarin studenten de macht grepen en in opstand kwamen tegen het ‘autoritaire regime’ dat tot dan toe de universiteiten gedomineerd had. Dat ging gelukkig niet ten koste van de kwaliteit.

Breedveld herinnert zich nog goed inspirerende docenten als Sanders, Hulsman en Ter Heide. De laatste was een begenadigd docent, maar ook een acteur en stand-up comedian. Hij kon een zaal echt bespelen, begon de colleges ook altijd met een casus aan de hand van een krantenartikel. Dat toepassen op de praktijk van kennis is een fundament waarop Breedveld nu nog altijd teert. Andere dingen die hij uit de studie meegenomen heeft zijn het systematisch en logisch denken.

Zoek het maar uit met de hele handel

Na het afronden van zijn studie moest Breedveld in militaire dienst. Dat was wel even wennen voor iemand die zich op de universiteit juist zo had verzet tegen autoriteit. Na het ’afstompproces’ in het leger zocht hij verdieping. Die vond hij in een studie Notarieel recht in Leiden. Daarmee ging Breedveld van het meest progressieve bolwerk naar het meest conservatieve. Echter, de progressieve aanpak had zijn voorkeur: “In Rotterdam werd je opgeleid tot ‘ZKK’-jurist (Zelfstandig, Kritisch, Kreatief). Je werd ondergedompeld in een tsunami van standpunten en arresten en dan zocht je het op je tentamen maar uit met de hele handel.” Daarmee was hij academisch bezig: “Verkondig je standpunt en onderbouw”, een vaardigheid waarvan hij tot op de dag van vandaag plezier heeft.

Breedveld zit nu dertig jaar in het vak en vergelijkt zijn werk met topsport. “Je bent constant op het hoogste niveau bezig.” Nu is het echter tijd voor de volgende generatie, Breedveld is er ‘klaar mee’ en geeft het stokje graag over aan de volgende generatie.

Meer dan alleen studeren

Wat voor studenten volgens Breedveld heel belangrijk is, is dat studeren meer is dan alleen studeren. “Probeer daarom net iets méér te doen. Alleen college volgen kan iedereen, pak en benut je kansen.” Het is volgens Breedveld nu een stuk aangenamere tijd om te studeren dan in zijn tijd. Recruiters zitten tegenwoordig overal, maak daar gebruik van.

Mocht je als student ambitie hebben om bij Loyens & Loeff te gaan werken dan is het zeker van belang dat je iets extra’s naast je studie doet. Dat kan in de vorm van een bestuur of buitenlandervaring, maar denk zeker ook aan vrijwilligerswerk. Je zit als student aan de goede kant van de streep, je moet dan iets teruggeven aan de maatschappij.”

Tot slot wil Breedveld benadrukken dat je moet genieten van je studententijd. “Het is soms onwaarschijnlijke armoede, maar het lukte toch altijd om rond te komen. Een heerlijke tijd.”

Publicatiedatum: 5 maart 2014
Aangepast: 12 april 2018