Als kind keek Soheil Said met zijn ouders naar het nieuws over de kredietcrisis. Hij begreep nog niet precies wat er gebeurde, maar één ding fascineerde hem: hoe kon het financiële stelsel zó ernstig ontsporen, met zulke grote gevolgen voor de hele samenleving? Jaren later werkt hij als Legal Counsel, gespecialiseerd in financieel recht, precies het terrein waar die vraag samenkomt.
Bij een fondsbeheerder adviseert Soheil over uiteenlopende financieelrechtelijke vraagstukken en begeleidt hij trajecten met toezichthouders als de Autoriteit Financiële Markten (AFM) en De Nederlandsche Bank (DNB). Zijn werk speelt zich af op het snijvlak van financieel toezicht, fondsbeheer en governance, met wet- en regelgeving als de Wet op het financieel toezicht (Wft), de AIFMD en de Wwft.
"Het mooie aan mijn werk vind ik dat je niet alleen naar de wet kijkt, maar deze ook moet vertalen naar de dagelijkse praktijk van een financiële onderneming."
Dat hij bedrijven zou helpen bij het oplossen van complexe problemen, wist Soheil eigenlijk al voor zijn studie. Alleen de vorm was nog onduidelijk. Achteraf zit hij daar dichtbij, met één belangrijk inzicht erbij: het oplossen van problemen als jurist betekent vaak niet dat je achteraf iets moet repareren, maar juist dat je probeert te voorkomen dat het probleem überhaupt ontstaat.
Dat preventieve karakter was precies wat hem verraste. Toen hij aan zijn studie begon, dacht Soheil dat juridische problemen vooral in de rechtszaal werden opgelost en dat partijen bij een geschil al snel naar de rechter zouden stappen. In de praktijk bleek het omgekeerde waar: als jurist identificeer je risico's, denk je mee over oplossingen en zorg je dat een geschil zich idealiter niet voordoet.
"Je bent niet alleen bezig met de vraag 'Wat mogen we doen?', maar ook met 'Hoe kunnen we dit op een juridisch verantwoorde manier mogelijk maken?'"
Zijn interesse in het recht ontstond al vroeg. Van jongs af aan was hij nieuwsgierig naar hoe de samenleving is georganiseerd en waarom bepaalde regels bestaan; hij volgde de politiek, las misdaadboeken en keek films waarin juridische vraagstukken een rol speelden. De specifieke interesse in het financieel recht kwam terug aan het einde van zijn master Privaatrecht, toen hij zich bezighield met ESG en maatschappelijk verantwoord ondernemen en ervaring opdeed met duurzaamheidswetgeving bij een groot consultancybedrijf. Daar merkte hij dat hij zich wilde verdiepen in regelgeving die direct raakt aan de manier waarop bedrijven en financiële markten functioneren.
Een vaardigheid uit zijn studietijd gebruikt hij nog dagelijks: het vinden, beoordelen en combineren van juridische bronnen. Regelmatig krijgt hij een vraag waarop hij het antwoord niet meteen weet en dan is het zaak snel te achterhalen wáár dat antwoord te vinden is en verschillende bronnen, van wet- en regelgeving tot jurisprudentie en beleidsdocumenten, met elkaar te verbinden.
"Wat toen misschien vooral voelde als een puur academische vaardigheid, blijkt in de praktijk een van de meest bruikbare vaardigheden uit mijn studie te zijn."
Wat buitenstaanders volgens Soheil onderschatten, is hoeveel werk er schuilgaat achter een ogenschijnlijk eenvoudig juridisch antwoord. Als een jurist iets direct paraat heeft, lijkt het soms alsof die kennis er vanzelf is. In werkelijkheid gaat daar jaren van studie, ervaring en het voortdurend bijhouden van ontwikkelingen aan vooraf. Zeker in het financieel recht, dat zich razendsnel ontwikkelt en grotendeels door Europese regelgeving wordt bepaald. Uitgeleerd raak je nooit en juist dat maakt het vak voor hem interessant.
Aan zijn studietijd houdt Soheil meer over dan juridische kennis. De vriendschappen die hij toen opbouwde, gaan inmiddels jaren mee. Wat hij soms wel mist, is het gevoel dat je met elkaar in hetzelfde schuitje zit, de saamhorigheid van een groep studenten die tegelijk toewerkt naar hetzelfde doel, of dat nu een tentamen was of de scriptie.
"Die combinatie van spanning, ambitie en saamhorigheid mis ik soms wel."
Dat hij voor Rotterdam koos, ziet hij achteraf als een gelukkige keuze. De praktijkgerichte insteek van het onderwijs met gastdocenten uit de praktijk en bezoeken aan advocatenkantoren gaf hem al tijdens zijn studie een beeld van de richtingen die een rechtenstudie kan opgaan. Bovendien merkt hij dat juristen uit Rotterdam een goede reputatie hebben in het bedrijfsleven. Die nuchtere, analytische en resultaatgerichte mentaliteit sluit wat hem betreft goed aan bij de juridische praktijk.
"Als ik nu terugkijk, ben ik vooral blij dat ik destijds voor Rotterdam heb gekozen."
