Testimonials

In het derde jaar van haar Bachelor Criminologie aan de Erasmus Universiteit kreeg Esther van de Watering (25) een gastcollege van prof. Jan van Dijk. Het thema ‘slachtofferschap’ maakte indruk op haar. “Tijdens criminologie hebben we het vooral over de dader; het slachtoffer is onderbelicht. Dat zette me aan het denken.”

 Haar interesse was gewekt. Ze koos voor de master ‘Victimology and Criminal Justice’ aan de Universiteit van Tilburg en studeerde cum laude af op onderzoek naar strafrechtelijke beschermingsbevelen. Met haar masterscriptie won Esther de ‘Jan van Dijk Award’, een prijs voor de beste scriptie op het gebied van victimologie en slachtofferrechten. “Dat was natuurlijk een mooie erkenning”, vindt Esther.

Tijdens haar afstuderen deed ze een promotievoorstel, maar dat werd door de commissie in Tilburg afgewezen omdat het te praktisch en toegepast zou zijn. Esther staat echter nog steeds achter het voorstel: “De meerwaarde van onderzoek is juist dat het ook praktische gevolgen kan hebben. Ik sluit niet uit dat ik in de toekomst alsnog onderzoek ga doen, maar zuiver theoretisch onderzoek zou ik nooit ambiëren.”

Schakelvlak

Na een onderzoeksopdracht van het Openbaar Ministerie en Slachtofferhulp Nederland heeft Esther bij het Parket-Generaal van het Openbaar Ministerie gesolliciteerd. Daar is zij nu beleidsadviseur met als dossier de stelselherziening rondom jeugd en huiselijk geweld. Tevens is ze de bestuurssecretaris van het College van Procureurs-Generaal, de hoogste autoriteit binnen het Openbaar Ministerie. Esther benadrukt “de kracht van combinatie.” Ze adviseert en ondersteunt bij de implementatie van beleid in de praktijk. “Op het landelijk kantoor zijn we veel bezig met nieuwe wet- en regelgeving, daarover heb je ook veel contact met het Ministerie van Veiligheid en Justitie.” Als bestuurssecretaris ondersteunt Esther het College. “Je zit eigenlijk op het schakelvlak van de politiek bestuurlijke werkelijkheid en de uitvoeringspraktijk.”

Maatschappelijk betrokken

Esther gebruikt daarbij de kennis van zowel haar bachelor als haar master in haar werk. Maar haar cv-building begon al tijdens de studie. Ze werkte als student-assistent aan Erasmus School of Law en werd na haar afstuderen tutor Criminologie. Daarnaast was Esther beheerder van een aantal woongebouwen en voorzitter van de Wooncommissie. “Dergelijke functies lijken misschien niet zo relevant op het moment dat je ze doet, maar je bent maatschappelijk betrokken en ontwikkelt jezelf wel degelijk in die functies. Mijn insteek is altijd geweest dat je hard moet werken om iets te bereiken. Ik ben blij met studie die ik heb gevolgd en mijn specialisatie in victimologie. Dat was een heel bewuste keuze.”

Publicatiedatum: 8 december 2016

Ineke Dezentjé Hamming is op dit moment voorzitter van de ondernemersorganisatie voor de technologische industrie, FME. Daarnaast bekleedt zij een belangrijk aantal nevenfuncties, zoals haar lidmaatschap van het bestuur van VNO-NCW en haar zitting in de Raad van Toezicht van het Oogziekenhuis Rotterdam en de ANWB. De basis voor dit indrukwekkend cv legde Dezentjé Hamming tijdens haar deeltijdstudie Rechtsgeleerdheid aan wat nu Erasmus School of Law is.

Paspoort naar meer

Dat Dezentjé Hamming voor een studie rechten zou kiezen was niet altijd al een vanzelfsprekendheid. Na het afronden van de toenmalige hbs koos zij er bovenal voor om de wereld te ontdekken. Die ambitie bracht haar bij luchtvaartmaatschappij Lufthansa: “dat was de ideale gelegenheid om vloeiend Engels en vooral Duits te leren spreken en bovendien bood het de ruimte om mijn ambitie van ‘de wereld rond’ waar te kunnen maken.”

Dat die tijdelijke carrièrestap Dezentjé Hamming veel gebracht heeft blijkt wel uit haar verdere loopbaan: kennis van de internationale maatschappij en de Duitse taal lopen als een rode draad door haar loopbaan. Een loopbaan die aanving ver voor haar deeltijdstudie Rechten. “Ik merkte dat ik leergierig en nieuwsgierig bleef en zag het doen van een universitaire studie als een paspoort naar meer. De mogelijkheid van het studeren aan een businesswise universiteit sprak mij erg aan en als Amsterdamse is er dan maar een keus, de Erasmus Universiteit”. Dezentjé Hamming beschouwde de studie rechten als een goede basis voor haar verdere carrière en koos bewust voor het volgen van keuzevakken als  Duits en Amerikaans privaatrecht. Het waren vakken die haar hielpen Nederland beter te begrijpen, maar het combineren van  studeren en werken ging lang niet altijd even soepel door het deeltijdkarakter van de studie. Daardoor kwam het echt op de persoon en zijn of haar discipline zelf aan, zo ervoer Dezentjé Hamming. En dat zat bij haar wel goed, zo bleek toen zij in een enorm drukke periode bij havenbedrijf ECT ook geacht werd een tentamen te maken. Door ruim op tijd te beginnen sloeg zij erin om het vak Privaatrecht glorieus te doorstaan: het werd een cijfer 10.

De wereld als werkterrein

Toen de studietijd voor Dezentjé Hamming in 1987 ten einde kwam, leek het door haar eerste verdere carrièrestappen even of zij het echt juridische werk achter zich zou laten. Zo was zij kort na haar afstuderen tien jaar lang directeur van de Rotterdam Port Promotion Council en was zodoende het gezicht van het Rotterdamse havenbedrijfsleven en bracht datzelfde havenbedrijfsleven in contact met internationale klanten. Vanaf 2003 had Dezentjé Hamming acht jaar zitting in de Tweede Kamer namens de VVD en bereikte zij wellicht wel het ultieme voor iemand met een rechtenachtergrond: zij was de ‘geestelijk moeder’ van een initiatiefwetsvoorstel over de rechtsbescherming van belastingplichtigen bij controles van de Belastingdienst, de Wet Dezentjé. “In het proces rondom dit wetsvoorstel kwam mijn rechtenstudie erg goed van pas en was ik achteraf toch nog blij met de zeer fiscaaltechnische colleges van professor Arendonk waar ik me doorheen had moeten worstelen.Steun verkrijgen voor zo’n wetsvoorstel vergt bovendien doorzettingsvermogen. Dat ik in mijn huidige positie als voorzitter van de ondernemersorganisatie voor de technologische industrie (FME, red.) eigenlijk alles terug zie komen uit mijn loopbaan, is erg leuk”. Gevraagd naar tips voor studenten van nu, hoeft Dezentjé Hamming niet lang na te denken. Een leven lang jezelf ontwikkelen is volgens haar de nieuwe norm, maar tijdens je studie in aanraking komen met de praktijk is dat volgens haar evenzeer. “Daarbij geldt dat het gewoon mooi is om het maximale uit jezelf te halen, zo kom je vooruit in het leven. Ga ergens aan snuffelen nu het nog kan, wees niet bang om fouten te maken en maak kennis met de internationale wereld om ons heen. Waarom zou je de wereld niet beschouwen als je werkterrein?”

Carolien Pietjouw (1966) is manager bij PwC. In die rol richt zij zich op onafhankelijk onderzoek en op governance- en bedrijfsvoeringsvraagstukken, met als doel een bijdrage te leveren aan de verbetering van de publieke sector. Voordat ze bij PwC aan de slag ging heeft ze diverse andere functies bekleed. De basis hiervoor, zegt zij ook zelf, legde ze tijdens haar tijd aan Erasmus School of Law.

Betrokken en bevlogen

Op haar LinkedInprofiel omschrijft Pietjouw zichzelf als ‘betrokken’ en ‘bevlogen’. Tijdens het interview blijkt dat zeker te kloppen. Vol passie vertelt ze dat de keuze voor rechten vanaf het begin af aan helder was. “Ik heb een groot rechtvaardigheidsgevoel, dat is een rode draad in mijn leven. Ik voel me erg betrokken bij de samenleving. Om die reden wilde ik eigenlijk advocaat worden.” De keuze tussen Rotterdam en Leiden, dat dichter bij haar woonplaats lag, was lastiger. “Maar ik vond Leiden te corporaal en dus ging ik naar Rotterdam voor de prettige sfeer die daar hing.”

Tijdens de studie kwam Pietjouw er al snel achter dat de advocatuur niet het meest logische beroep was als je op zoek bent naar rechtvaardigheid. “Advocaten benaderen een zaak vaak legalistisch, ze proberen op regels te winnen. Dat leidde ertoe dat ik dacht: ‘advocaten zijn haaien!’” Waar je vaker ziet dat studenten met een groot rechtvaardigheidsgevoel de studie binnenkomen, maar dat vervolgens enigszins laten varen, hield Pietjouw eraan vast. “En dus werd ik geen advocaat.”

Opbouwen

Na haar studie ging Pietjouw aan de slag bij de Algemene Rekenkamer, waar ze acht jaar werkzaam was. Vervolgens heeft ze bij de gemeente Rotterdam in een kleine vijf jaar tijd een auditstructuur opgebouwd. Opbouwen deed ze ook in haar volgende baan als directeur van de (destijds) nieuw opgerichte Noordelijke Rekenkamer. Na een korte periode als bestuurder/directeur van Stichting de Ombudsman Hilversum startte zij in maart 2013 als manager bij PwC. Daar heeft ze het goed naar haar zin. “Bij PwC is kennis altijd dichtbij. In feite is iedere collega een toegangspoort tot een enorme set aan kennis en ervaring.”

Pietjouw kijkt met veel plezier terug op haar studietijd. “Het is in feite je tweede vormingsperiode. Na je pubertijd weet je een beetje wie je bent, maar dan probeer je het antwoord te vinden op de vraag wat je daar dan mee wilt doen.” In haar verschillende banen heeft ze eigenlijk altijd plezier gehad van haar studie. “Je leert een bepaalde manier van denken die toch wezenlijk anders is dan wanneer je bijvoorbeeld economie studeert.” Pietjouw heeft altijd in en rondom de publieke sector gewerkt. “Onder iedere maatschappelijk vraagstuk ligt wel een vorm van wetgeving verscholen, waar ik snel toegang tot heb en kan doorgronden. Daarnaast beschik ik onder andere door mijn studie over een referentie- en analysekader dat in elke situatie toepasbaar is.”

Ontwikkelen en genieten

Carolien Pietjouw heeft altijd bewust na een paar jaar van baan gewisseld. “Je moet jezelf blijven ontwikkelen, maar ik ben nu op een punt in mijn leven gekomen dat ik het ook belangrijk vind om iets terug te geven. Mijn opgedane ervaring moet niet alleen bij mij blijven.” Aan studenten wil Pietjouw meegeven: “geniet van het leven! Maar blijf tegelijkertijd zakelijk: wees eerlijk naar jezelf en kijk wat bij je past. Zoek datgene dat je écht leuk vindt, waar je van gaat ‘kwispelen’. En zorg ervoor dat je in je eerste baan een goede mentor hebt, want die ontdekt bij jou waarschijnlijk nog eerder de ‘kwispelfactor’ dan jijzelf en die geeft je dan ook de kans en het vertrouwen om te slagen.”

Publicatiedatum: 29 mei 2015

Leonard Boender (1968) is één van de ‘founding fathers’ van het advocatenkantoor DVDW Advocaten, zoals we dat nu kennen. Het kantoor is tevens een Official Partner van Erasmus School of Law. Sinds hij eind 1997 afstudeerde is hij al advocaat.

Op dit moment is hij als partner bij DVDW Advocaten (vestigingen in Den Haag en Rotterdam) actief op het gebied van Insolventie, Herstructurering en Ondernemingsrecht. Hij studeerde rechtsgeleerdheid aan Erasmus School of Law.

In antwoord op de vraag “waarom Rotterdam” begint Boender gelijk over zijn schooltijd. “Mijn middelbare schooltijd was behoorlijk moeizaam. Ik had een havo+ advies uit geloof ik de derde CITO test die ik maakte. De havo heb ik enkel met behulp van een huiswerkcursus, iedere avond en op zaterdagochtend, afgerond.” Na de havo probeerde Boender via een avondschool zijn vwo af te ronden. Dat lukte net niet: hij behaalde vijf van de zes benodigde deelcertificaten.

Colloquium doctum

Om toch op de universiteit te belanden besloot Boender een zogenaamd “colloquium doctum” te doen. Dit is een toelatingsexamen voor de universiteit voor mensen van 21 jaar of ouder die niet in het bezit zijn van een diploma dat direct toegang geeft tot de universiteit. “Ik koos daardoor voor Rotterdam, dat was de enige stad waar ik zo’n colloquium doctum kon doen. Rechten had me altijd wel getrokken, omdat mijn vader advocaat was.” Misschien wel tot zijn eigen verbazing slaagde hij voor de toets, waardoor hij aan de studie rechtsgeleerdheid in Rotterdam kon beginnen.

Dat Boender pas op de valreep zijn ‘ticket’ tot de universiteit bemachtigde vindt hij zelf niet verrassend. “Op de één of andere manier liet ik dingen er altijd op aankomen.” Zo ook tijdens zijn studie. “Het eerste jaar heb ik echt helemaal niks gedaan. Vervolgens ontmoette ik een studente die veel in de UB zat en mij stimuleerde te gaan studeren. Zo heb ik mijn Propedeuse gehaald. Door het vak economie van de universiteit in te brengen kreeg ik recht op het deelcertificaat economie en kon ik alsnog mijn vwo-diploma halen. Dat leverde later overigens een hoop gedoe op met solliciteren. Mensen dachten altijd dat er een fout op mijn CV stond doordat ik eerst mijn Propedeuse had gehaald en daarna pas mijn vwo.”

Na het behalen van zijn Propedeuse haalde Boender zijn voet weer van het gaspedaal, totdat zijn vader aangaf te stoppen met hem financieel te ondersteunen. “Toen ben ik twee jaar keihard gaan studeren, zodat ik mijn studie vrijwel had afgerond.”

Advocatuur

In het laatste halfjaar van de studie was Boender al begonnen met solliciteren. “Na een sollicitatiegesprek bij Sandberg CS Advocaten, waarvan ik dacht dat het niet goed was gegaan, werd ik dezelfde middag al gebeld dat ik was aangenomen. Er was alleen één probleem, ik moest nog drie vakken afronden. Van Sandberg kreeg ik een ultimatum: op 1 december 1997 kon ik  als pre advocaat-stagiaire beginnen mits ik mijn doctoraal moet goed gevolg had afgerond. Met hulp van een studentendecaan zorgde Boender ervoor dat hij in twee maanden tijd drie mondelingen mocht doen, zodat hij op 1 december 1997 als advocaat aan de slag kon. “Dat was een andere wereld. Ik heb een hele strenge opleiding gehad de eerste twee jaar. Zo was er iedere week een klasje waar in het openbaar jouw prestaties als stagiaire werden besproken.” In die tijd kwam hij ook voor het eerst in aanraking met het insolventierecht, omdat hij veel zogenaamde WSNP (Wet schuldhulpverlening natuurlijke personen) zaken deed. Vanuit die zaken ‘kreeg’ hij in 2000 zijn eerste faillissement. Na zijn overstap naar Schaap & Partners Advocaten had hij de mogelijkheid een Grotius opleiding Insolventierecht te doen. 

DVDW  Advocaten

De huidige maatschap is ontstaan in 2004. “In april 2004 opende wij onze deuren in Rotterdam en op 16 mei 2004  hielden wij een openingsborrel. Hoewel onze Rotterdamse vestiging hooguit 300m2 groot was stonden er plotseling 300 man. Geen idee waar ze vandaan kwamen, maar dat was werkelijk waanzinnig. Vanaf dat moment is het gaan lopen.” Sinds 2004 is ons kantoor autonoom gegroeid van 13 naar de ruim 40 advocaten met vanaf enkele jaren een ranking in de Top 50 grootste advocatenkantoren in Nederland. Deze groei in de afgelopen jaren heeft geleid tot een aanzienlijke toename van de beschikbare expertise en ervaring binnen ons kantoor. Een bewuste keuze naar omvang en –opzet waarin goede gespecialiseerde bijstand kan worden geboden, ook aan grotere bedrijven, gekoppeld aan een cultuur en de korte lijnen van een kleiner kantoor. Deze strategie wordt beloond door onze opdrachtgevers. DVDW Advocaten kenmerkt zich door een typisch Rotterdamse ‘hands-on-mentaliteit’. “Toen we begonnen stonden we zelf het meubilair naar binnen te sjouwen en boorde ik zelf de gaten in de muur.” Anderzijds onderscheid kantoor zich door onze focus op kwalitatieve groei en specialisatie en een permanent streven naar de beste dienstverlening Een goed voorbeeld hiervan is ons interne opleidingsprogramma van de DVDW Academy. “De markt anno 2015 vraagt om nog meer professionaliteit.” Boender voorziet grote veranderingen in de advocatuur de komende tijd. “Transparantie en servicegerichtheid worden steeds belangrijker. Ik zou het mooi vinden als we met DVDW daarin voorop gaan lopen.”

Warm hart

Boender draagt de universiteit een warm hart toe. “Daarom zijn we ook Official Partner van Erasmus School of Law.” en acht de wisselwerking met de universiteit en de studenten ook nuttig en relevant. Een recent initiatief van kantoor - in het kader van ons 10 jarig bestaan - is de DVDW scriptieprijs voor de beste scriptie over een ondernemingsrechtelijke onderwerp. Deze prijs is overigens gewonnen door een student van de Rotterdamse faculteit. Aan studenten wil Boender meegeven dat het belangrijk is om, in tegenstelling tot wat hij zelf heeft gedaan, zo snel mogelijk de studie af te ronden. “Realiseer je goed dat de studie slechts het opstapje is naar je verdere carrière. Als je klaar bent met studeren weet je feitelijk nog niks. Probeer jezelf te steeds verder verbeteren, stel ieder jaar weer targets voor je zelf. Doe je best en probeer altijd de beste te zijn. Neem met minder geen genoegen. Maar geniet er ook van. Je studietijd is de tijd om mensen te leren kennen waar je wat aan hebt tegen de tijd dat je veertig bent.”

Publicatiedatum: 3 maart 2015

Arjo van Eijsden (1973) studeerde Nederlands recht en fiscaal recht aan de Erasmus universiteit Rotterdam (EUR). Sinds zijn afstuderen in 1997 is hij werkzaam bij Ernst & Young Belastingadviseurs LLP (EY), waar hij sinds 2008 partner is.

Van Eijsden is onder meer het hoofd van de Belgische en Nederlandse Tax Policy & Controversy Group. Daarnaast heeft hij veel nevenfuncties. Zo zijn regelmatig artikelen van de hand van Van Eijsden te vinden in wetenschappelijke tijdschriften, schreef hij mee aan verschillende boeken en is hij bovendien regelmatig in de media te zien.

Ontvanger

Van Eijsden is breed geïnteresseerd en wist daardoor niet goed wat hij wilde studeren toen hij klaar was met de middelbare school. Met enige trots vertelt hij over zijn vader die één van de specialisten is op het gebied van de invordering van belastingen en thans werkzaam is op het Ministerie van Financiën. Die achtergrond was mede de reden dat hij voor de studie Nederlands recht koos. De keuze voor de EUR was vooral een praktische: Van Eijsden woonde in de buurt en bleef thuis wonen. Toch zou hij dat nu anders doen. “Ondanks dat ik lid was van een studentenvereniging heb ik wel wat gemist. Als je op kamers gaat geniet je meer van je studententijd en het maakt je zelfstandiger.” Aan de andere kant geeft hij aan niet zeker te zijn of dit op hem van toepassing zou zijn geweest. “Ik ben een harde werker en had me waarschijnlijk toch veel op het leren voor tentamens gestort.”

De manier waarop Van Eijsden over op kamers gaan spreekt, typeert hem. Van Eijsden weegt dingen af, probeert eerder zaken met elkaar te verenigen dan dat hij iets uitsluit door te kiezen en bij zijn acties past niet alleen een inhoudelijke, maar ook een pragmatische inslag. In die lijn besloot Van Eijsden na zijn eerste studiejaar niet te kiezen tussen Nederlands- en fiscaal recht, maar beide studies te combineren. “Ik had voor mezelf een programma bedacht waarin ik anderhalf keer het aantal studiepunten in één jaar zou behalen. Dat lukte, want op één vak na heb ik alle vakken in één keer gehaald.” Die mentaliteit past bij Van Eijsden. “Ik wilde zoveel mogelijk hoge cijfers halen en dat is over het algemeen ook gelukt, maar ik was ook pragmatisch genoeg om het doel van het halen van een bepaald aantal punten in een jaar niet uit het oog te verliezen.”

Geen keuze

Na het afronden van zijn studie wilde Van Eijsden het liefst promoveren, maar op verschillende universiteiten was op dat moment geen vacature voor promovendi op zijn vakgebied. Hij had nog geen uitgesproken voorkeur voor belastingrecht of goederen- en faillissementsrecht, het onderdeel dat hem binnen Nederlands recht het meest aansprak. Dus, passend bij zijn karakter, zocht hij een manier om beide te blijven doen. Een rondvraag leerde hem dat hij in de belastingpraktijk meer kans had ook met goederen- en faillissementsrecht bezig te zijn, dan andersom. Dat maakte dat dat hij bij EY aan de slag ging. “Dat bevalt heel goed. Ik heb nog steeds heel veel plezier van de studie Nederlands recht die ik heb gevolgd. In het belastingrecht komen regelmatig begrippen uit het civiele recht of andere rechtsgebieden naar voren. Dan is het handig als je de achtergrond van die begrippen kent. Daarnaast kan ik mijn wetenschappelijke voorkeur nog steeds kwijt in de artikelen die ik publiceer en de colleges die ik onder andere aan de EUR als gastdocent verzorg.”

Hoewel Van Eijsden aan het eind van zijn studie stage had gelopen bij Loyens & Volkmaars (nu: Loyens & Loeff) vielen de eerste maanden in de praktijk hem toch zwaar. “Als je begint heb je het gevoel dat je niks weet. De eerste weken voelde ik me daar best ongelukkig over. Gelukkig had ik tijdens de studie wel goed geleerd dingen op te zoeken, dus dat lukte wel. Ik kreeg de ruimte om me te ontwikkelen en te verdiepen, daar was ik blij mee. Daarnaast heeft de studie je een brede basiskennis meegegeven waar je op terug kunt vallen.”

Leuk werk

Het bevalt Van Eijsden zo goed bij EY dat hij daar al zijn hele carrière werkzaam is. Hij is voor een belangrijk deel actief in de fiscale procespraktijk. “Dat is heel erg leuk en interessant werk, want in de procespraktijk moet je echt de diepte in en alles grondig onderzoeken, dat komt terug in bijvoorbeeld het schrijven van beroepschriften. Dat past bij mij.” Van Eijsden is op zijn plek bij EY, al sluit hij niet uit dat hij in de (verre) toekomst iets met ontwikkelingswerk wil doen. Aan studenten wil hij meegeven dat het goed voor je zelfstandigheid is om op kamers te gaan en een uitwisseling te doen met een buitenlandse universiteit. “Je moet daarnaast ook genieten van je studententijd. Als je werkt heb je echt minder tijd en vrijheid over voor andere dingen. Je vrije leven als student is dan voorbij. Denk tegelijkertijd wel vooruit. Goede cijfers en nevenactiviteiten zijn belangrijk voor de praktijk. Laat zien dat je goed bent in je vak. Uiteindelijk gaat het toch gewoon om kwaliteit.”

Foto: Bart Hoogveld
Publicatiedatum: 28 januari 2015

Mr. Anne Mieke Zwaneveld (1962) is gemeentelijk ombudsman voor de gemeente Rotterdam en een aantal omliggende gemeenten. Nadat zij afstudeerde in Nederlands Recht aan Erasmus School of Law, begon zij niet veel later aan de toenmalige RAIO (een opleiding voor rechterlijk ambtenaren).

In 1993 begon Anne Mieke als officier van justitie bij het Openbaar Ministerie in Rotterdam. In haar periode als officier van justitie bij het Rotterdams parket heeft zij zich beziggehouden met georganiseerde criminaliteit en interne zaken, een onderwerp dat de laatste periode weer aan aandacht gewonnen heeft.

Ook stond zij als Officier van Justitie mede aan de wieg van de beroemde patseraanpak. In 2004 stapte zij over naar het Landelijk Parket, daar heeft zij 2 jaar gewerkt aan diverse onderwerpen, onder meer bewaken en beveiligen. Hierna maakte Anne Mieke de overstap van de staande- naar de zittende magistratuur en werd zij vicepresident van de sector strafrecht op de Rechtbank Rotterdam. Tijdens haar periode bij de Rechtbank Rotterdam combineerde zij een juridisch inhoudelijke functie als rechter, met een management functie als vicepresident van de sector strafrecht. In 2010 vond zij een nieuwe uitdaging in iets dat zij anno nu nog altijd met veel plezier doet: gemeentelijk ombudsman. De basis voor deze imposante carrière legde zij echter aan Erasmus School of Law.

Rechten

Zwaneveld koos voor de studie Rechten in Rotterdam vanwege de nabijheid, maar zeker ook vanwege het algemene stramien en de economische oriëntatie van de Erasmus Universiteit. Zij is eerlijk wanneer het gaat over haar eerste ervaringen met de studie, “ik vond het maar taaie stof en had veel plezier met mijn studentenvereniging, maar al snel ontdekte ik dat ik de praktijk erg interessant vond. Het is dan ook belangrijk om zaken naast je studie te doen om je te ontwikkelen en in de praktijk bezig te zijn.” Vanuit haar studietijd herinnert Anne Mieke zich nog de colleges van de markante professoren Van Dunné, Slagter en Hulsman. Van deze laatste herinnert ze zich vooral dat hij een voorstander was van het abolitionistisch perspectief. Dit wakkerde overigens bij haar niet direct het enthousiasme voor het strafrecht aan … Zij heeft destijds gekozen voor de privaatrechtelijke afstudeerrichting en volgde daarbij ook een aantal bedrijfseconomische vakken. Het belang van statistiek, zeker ook voor studenten rechtsgeleerdheid, is iets dat Zwaneveld graag benadrukt. Zij spreekt gedreven over de meerwaarde van statistiek: “laat je niet het bos in sturen doordat je niet goed thuis bent in de statistiek! Ik zag in vorige beroepen hoe belangrijk het is dat je zelf cijfers en gegevens kunt interpreteren. Als iemand mij cijfers en gegevens rondom DNA-sporen voorlegde, merkte ik dat ik veel gehad heb aan statistiek.”  Anne Mieke Zwaneveld zag haar kennis van statistieken dan ook goed van pas komen als officier van justitie en later rechter.

Gemeentelijke ombudsman

Sinds 2010 is zij echter werkzaam als gemeentelijk ombudsman. Ze beoordeelt of de overheid zich behoorlijk gedraagt jegens burgers en ondernemers en dan is onafhankelijkheid het belangrijkste wat ze heeft. Zoals zij dat zelf zegt, heeft ze geen vrienden meer “en die hoef ik ook niet te hebben!” Terloops heeft zij voor de student van nu nog een aantal tips klaarliggen. “Discipline en doorzetten zijn zaken die je wellicht bekend zijn, maar ik denk dat het echt belangrijk is om je eigen pad te volgen tijdens je studie. Doe iets wat je leuk vindt! Dat is namelijk vaak iets waar je goed in bent en waarin je je verder kunt ontwikkelen.”

Publicatiedatum: 7 december 2015

Mr. Ernst Pols is persofficier van justitie van het Openbaar Ministerie in Rotterdam. Na zijn afstuderen en de militaire dienst is hij zowel aan Erasmus School of Law verbonden gebleven als werkzaam voor de regionale recherche geweest. Vervolgens is hij als officier van justitie bij het Openbaar Ministerie (OM) in Rotterdam aan de slag gegaan. Sinds 2008 is hij daar onder meer actief als persofficier.

Ernst Pols komt van oorsprong uit Zeeland. De verandering was dan ook best groot toen hij in Rotterdam ging studeren. Hij moest wennen aan de massaliteit van de grote stad. Ook de overgang van middelbare school naar studie was een grote. In het begin ging de studie Pols daardoor niet gemakkelijk af. Hij behaalde zijn propedeuse ternauwernood (na twee jaar), later kwam de echte motivatie pas. Daarmee opent dit interview gelijk met een tip aan studenten: “Geef niet te snel op.” Uiteindelijk was studeren wel aan Pols besteed: “Een mooiere periode van het leven, je begint de echte wereld te kennen.”

Spaghetti en gekkigheid

Vanwege de reisafstand ging Pols vrij snel op kamers in Rotterdam. Daar werd hij zelfstandig door het “zelf leren spaghetti koken en gekkigheid.” Pols was geen briljant student, maar kon wel meekomen. Hij was de eerste student-assistent van professor Paul Mevis en raakte mede daardoor geïnteresseerd in het strafrecht. Daarnaast was Pols politiek actief binnen de universiteit als lid van de Universiteitsraad.

Na zijn afstuderen en dienst trad Pols als wetenschappelijk medewerker in dienst bij de sectie Strafrecht van Erasmus School of Law. Hij werd voor zes maanden aangesteld en is uiteindelijk drie jaar gebleven. Via de regionale recherche en wederom Erasmus School of Law werd hij uiteindelijk officier van justitie. Sinds 2008 is hij persofficier. Zaken die Pols bij zijn gebleven zijn onder meer de “Inn en Out zaak” (waarin levenslange straffen werden opgelegd aan de daders die een bloedbad aanrichtten in een Rotterdams café) en de zaak Milly Boele. In deze zaak was de twaalfjarige Milly Boele vermist (later werd ze dood aangetroffen). De dader bleek werkzaam bij de politie Rotterdam-Rijnmond. “Dan voel je je boos en verslagen en realiseer je je gelijk de enorme publicitaire impact.”

Transparantie

Als persofficier is het Pols’ taak om te zorgen dat het OM in de media goed voor het voetlicht brengt waarom bepaalde beslissingen worden genomen en welke keuzes worden gemaakt. Dat vergt veel tekst, uitleg en transparantie. Mensen hebben daar ook recht op. Vertrouwen van de samenleving is niet onvoorwaardelijk, dat moet je verdienen en waarmaken. Dat maakt dit werk wel dankbaar werk.”

Pols moet extreem zorgvuldig zijn in zijn werk. Als er een fout gemaakt wordt in een ander ‘bedrijf’ is dat een fout. Bij het OM ligt dat anders en duiken de media er vaak meteen bovenop: “Ik zeg wel eens, wij maken geen fouten, wij blunderen alleen.”

Vrijwilligerswerk

Pols wil aan studenten meegeven dat het belangrijk is om de stad en de inwoners écht te leren kennen. “De gemiddelde student komt uit een min of meer beschermde omgeving en zit aan de goede kant van de medaille. Studenten kunnen meer betekenen voor de stad, bijvoorbeeld in de vorm van vrijwilligerswerk. Het is belangrijk om dingen naast je studie te doen, maar kijk daarbij verder dan een bestuursfunctie. Ga ook eens soep scheppen in een daklozenopvang. Dat is niet alleen goed voor de maatschappij, maar het is ook goed om als student mensen te leren kennen die het minder goed getroffen hebben in het leven.”

Daarnaast wil Pols meegeven dat liefde voor een vak moet groeien. “Geef dus niet te snel op, maar als het niets is, blijf dan ook niet te lang hangen.”

Publicatiedatum: 19 februari 2014
Aangepast: 26 april 2018

Munish Ramlal (1982) heeft op jonge leeftijd al een heel EUR-leven achter de rug. Hij kwam ooit binnen als mr.drs.-student en kwam zo in aanraking met Erasmus School of Law (ESL). Daar bleef hij ook na zijn afstuderen actief. Hij was wetenschappelijk medewerker, promoveerde, begeleidde student-assistenten en was actief als manager external affairs. In 2012 zette hij een moeilijke stap door de EUR achter zich te laten en aan de slag te gaan als beleidsadviseur van de Nationale Ombudsman.

Stil

Wie met Munish Ramlal spreekt merkt dat Ramlal zelfverzekerd overkomt en welbespraakt is. Dat is niet altijd het geval geweest zo vertelt hij. “Vroeger was ik een stille, dat is sinds de studietijd wel anders.” Ramlal behoort tot een eerste generatie studenten. Hij kwam van het gymnasium en koos voor het mr.drs.-programma in Rotterdam. “Daar kwam ik in een andere wereld terecht met veel diversiteit en vrijheid. Ik leerde dat allemaal kennen tijdens de Eurekaweek.” Van huis uit had hij een ‘niet lullen maar poetsen’-mentaliteit meegekregen die hij uiteraard terugvond in Rotterdam. “Ondanks dat ik nog een tijd bij mijn ouders bleef wonen, voelde ik me daardoor snel thuis.”

Waar economie minder beviel was Ramlal wel heel tevreden over rechten. “Hoewel de studie me niet veel moeite kostte heb ik het toch gedaan. Met name prof. Marc Loth, toen hoogleraar Inleiding tot de rechtswetenschap was een echte inspirator.” Tijdens zijn studie werd Ramlal mentor van eerstejaarsstudenten. “Daar heb ik in feite mijn angst om te spreken overwonnen. Als zo’n groep studenten je vragend aankijkt moet je wel. Ik heb van het mentorschap misschien nog wel meer profijt gehad dan van de studie zelf.”

Munish Ramlal is ook nog ambassador geweest en lid van de faculteitsraad. Het was daarom ook niet zo gek dat hij binnen de faculteit bekend was. Na zijn afstuderen werd hij door decaan Marc Loth gevraagd om docent te worden voor de oefenrechtbank. “Dan stond ik ineens college te geven voor duizend man en soms aan vrienden. Geweldig! Hoe groter hoe beter!” Na twee jaar stopte Ramlal omdat hij advocaat wilde worden. “Bij het advocatenkantoor waar ik de sfeer mocht proeven in mijn tijd als docent, was ik na een week alweer weg. Dat leverde een gespannen afscheidsgesprek op, maar ik wist al snel dat de bedrijfscultuur daar niet bij me paste.”

'Wat nu?'

“Na mijn abrupte afscheid zat ik wel even met het gevoel van ‘wat nu'? Toen stelde decaan Loth voor om te promoveren en zo kwam ik terecht bij hoogleraren Suzan Stoter en Nick Huls die een spannend rechtssociologisch onderzoek wilden starten.” Dat was, na de inspirerende colleges en de vraag om docent te worden, de derde keer dat Marc Loth een belangrijke rol in Ramlals leven speelde. “Ik wilde echter niet voltijds alleen maar promoveren. Ik kreeg gelukkig de ruimte om een tijd bij het ministerie te werken, om een programma voor student-assistenten op te zetten en ik werkte een tijd voor de afdeling Development.” Ramlal promoveerde op een proefschrift met als titel ‘Naar een glazen wetgevingshuis’. Dit proefschrift gaat over de invloed die lobbyisten hebben bij de ambtelijke voorportalen waar wetsvoorstellen worden geschreven.

Ruim een jaar na zijn promotie trok Ramlal de deur van de EUR achter zich dicht en vertrok hij om beleidsadviseur van de Nationale Ombudsman te worden. Daar adviseert hij als staflid de Nationale ombudsman. “Het was moeilijk om weg te gaan bij ESL, maar ik heb er geen spijt van. Ik heb geleerd dat soms wisselen van omgeving je heel veel brengt.”


Publicatiedatum: 1 september 2014
Aangepast: 26 april 2018

Mr. Jeroen Recourt is na een carrière bij de reclassering en als rechter (zowel in Amsterdam als op Aruba) inmiddels alweer enige tijd actief als Tweede Kamerlid voor de PvdA.

Ongeschoold

Op de vraag waarom Jeroen Recourt aan Erasmus School of Law is gaan studeren, vertelt hij een anekdote: "Ik werkte bij de reclassering in Dordrecht op het bureau alternatieve straffen dat toen dreigde te worden gesloten. Een collega stond tijdens een discussie op en zei: 'Hoe kan dat nou, we zijn hier zo goed bezig. We hebben een jurist, een pedagoog en zelfs een ongeschoolde!' Na enig nadenken realiseerde ik mij dat ik die ongeschoolde was en het leek me hoog tijd daar verandering in te brengen."

Vanuit zijn werk voor de reclassering had Recourt al interesse voor het strafrecht ontwikkeld, vandaar dat hij in deeltijd Rechtsgeleerdheid ging studeren. Dat beviel goed: "Rechten paste mij als een jas." Professor Winkel is Recourt bijgebleven omdat hij heel enthousiast college gaf en altijd een brilletje op het bord tekende bij belangrijke zaken. Wat hij toen niet begreep, maar later wel is gaan waarderen, is waarom hij privaatrechtelijke boeken van professor Van Dunné moest lezen terwijl de inhoud voor de praktijk niet relevant was. Later begreep hij dat dit bij de academische vorming hoorde.

Raio

Na zijn afstuderen is Recourt toegelaten tot de Raio (Rechterlijk ambtenaar in opleiding). Dit heeft hij als een fantastische tijd ervaren. Tijdens de opleiding is hij in het kader van een stage een jaar beleidsmedewerker bij de Tweede Kamerfractie van de PvdA geweest. Na een carrière als rechter heeft hij zich in 2010 verkiesbaar gesteld voor het Kamerlidmaatschap en werd hij de jurist van de Tweede Kamerfractie van de PvdA.

Het werk als politicus bevalt Recourt heel goed. "Het is een eervolle en maatschappelijk relevante baan. Er zit wel een dubbelheid aan de functie: aan de ene kant is het ambacht, hard werken om wetten te controleren, amendementen indienen et cetera. Daarnaast, en dat staat bijna los van de inhoud, heb je de enorme media aandacht voor incidenten. Ook dat hoort erbij."

Waardering

Recourt heeft in zijn werkzaamheden ontzettend veel plezier van zijn studie Rechtsgeleerdheid. In Rotterdam had je veel zogeheten 'integratievakken' waarbij meerdere disciplines met elkaar verbonden werden, daar heeft hij veel aan gehad. Door zijn brede opleiding is hij ook breed inzetbaar. "Ik waardeer mijn studie enorm."

Aan studenten wil hij twee dingen meegeven. "Allereerst dat het voor een goed jurist belangrijk is om niet alleen juridisch inhoudelijke vakken te volgen, maar ook vakken te volgen die reflecteren op het recht. Daarnaast komen veel juristen op hoge functies in het openbaar bestuur bij de overheid terecht. Ik vind dat wij samen verantwoordelijk zijn voor het goed functioneren van de waardevolle democratische rechtsstaat. Dat gaat niet vanzelf, de rechtsstaat vergt onderhoud. Juristen moeten dat onderhoud plegen. Er is weinig begrip en daardoor draagvlak voor het systeem van checks and balances. Juristen hebben dat begrip wel en moeten daarom zorgdragen voor de democratische rechtsstaatgedachte."

Publicatiedatum: 18 maart 2014

Mr. Hein van Oorschot is voormalig burgemeester van Delft en voormalig voorzitter van het College van Bestuur van de Universiteit van Tilburg. Nu vervult hij dezelfde functie aan de NHTV Breda.

Hein van Oorschot zat in Leiden op school en was een echte bèta-scholier. Hij oriënteerde zich op geologie en ging naar de open dag van die studie in Leiden. "Daar bleek echter dat die studie wel erg veel natuur- en scheikunde bevatte en dat het beeld dat ik had van op laarzen door de modder in Afrika banjeren, niet klopte. Ik zou vooral veel in een lab zitten."

Banjeren in de modder

"Nadat geologie niks voor mij bleek te zijn wist ik het niet meer. Op advies van mijn vader deed ik een test en daar kwam een vreselijk advies uit: Nederlands, sociologie, economie of rechten. Met Nederlands had ik het idee dat je alleen maar leraar kon worden, sociologie was in die tijd toch vooral iets voor linkse activisten, economie had mijn vader gedaan en viel om die reden al af, dus bleef rechten over."

De keuze voor Rotterdam was er vooral vanwege het relatief grote aandeel economie in de studie. "Ik wist meteen dat ik geen specifiek juridisch beroep zou gaan beoefenen en wilde me breed oriënteren. Mijn interesse lag toen al vooral in beleid. Daarnaast wilde ik graag uit huis, dus was Leiden geen optie. Maar de hoofdreden om voor Rotterdam te kiezen was de combinatie met economie."

Leuke dingen

Van Oorschot begon de studie voorspoedig, maar besloot na het eerste semester om de focus iets te verleggen en ook leuke dingen naast de studie te doen. "Veel vakken rondde ik vanuit de boeken af, ik bezocht maar enkele colleges en dan vooral vanwege de geweldige docenten.”

Naast zijn studie werd Van Oorschot lid en later praeses van studentenvereniging Laurentius. Ook werd hij landelijk voorzitter van de Landelijke Kamer van Verenigingen (LKvV). De studie en zijn studententijd hebben hem heel veel geleerd: "de sociale empathie, je eerste contacten leggen, het organiseren van dingen." Van Oorschot schreef twee scripties en doordat die Staats- en Bestuursrechtelijk van aard waren studeerde hij in dat rechtsgebied af. Uit zijn tijd in Rotterdam heeft hij drie dingen meegenomen: "De analytische manier van denken van een jurist, het kunnen leidinggeven en organiseren, hoewel ik dat later heb uitgebouwd in de praktijk, en een aantal vrienden uit mijn jaarclub van Laurentius, waarmee ik nog steeds twee keer per jaar een weekend wegga."

Levenservaringen en kennis

“Je studie is meer dan alleen studeren, dus probeer je breed te ontwikkelen en jezelf te vormen. Ga op kamers en werk aan een sociaal leven. Het opdoen van levenservaringen is net zo belangrijk als het opdoen van kennis. Realiseer je ook dat je op de universiteit meer een manier van denken leert dan een vak. 70% van de studenten werkt na tien jaar in een andere sector dan waarin ze zijn afgestudeerd.

Focus je daarnaast niet alleen op de grote bedrijven. Het is veel leuker om bij een middelgroot bedrijf bijvoorbeeld een breed inzetbare directiesecretaris te worden en daar met je poten in de klei te staan, dan om je te focussen op een klein onderdeel bij een groot bedrijf. Dat werkt bevredigender en die kleinere bedrijven en daarmee Nederland hebben dat trouwens ook nodig.”

Publicatiedatum: 6 maart 2014
Aangepast: 26 april 2018