Op 27 maart reisden meer dan veertig onderzoekers en studenten van Erasmus Universiteit Rotterdam naar Antwerpen om TRIBU26 bij te wonen, ter herdenking van de 50e verjaardag van het eerste Internationale Tribunaal over Crimes Against Women, een belangrijk moment in de geschiedenis van vrouwenrechten. Gedurende twee dagen namen de deelnemers deel aan workshops, tentoonstellingen, debatten en artistieke activiteiten. De Rotterdamse delegatie droeg bij aan het versterken van een hechte gemeenschap rond gendergerechtigheid. Student Ana Badea, die mede-organisator van de delegatie was, en student Gloria Chitoraga, die deelnam, vertellen over hun ervaringen.
Gloria blikt terug: “Wat ik me het meest herinner van het evenement is de kracht van samenkomen, delen en luisteren. Ik denk dat dit cruciaal is in de strijd tegen gendergerelateerd geweld en ongelijkheden. Twee van de organisatoren van het tribunaal — Karolien Huyghe van beweging.net en Céline di Maccio van Madame Fortuna — gaven vanaf het begin aan waar het om draait. Ze gebruikten het gezegde: ‘Als je snel wilt gaan, ga alleen. Als je ver wilt komen, ga samen.’”
Ana sluit zich hierbij aan en zegt: “Ik was echt verrast door hoe veilig en opbouwend de sfeer aanvoelde. Omringd door FINTA+ individuen voelde het bijna als een ‘retraite’ waar we kwetsbaar konden zijn zonder angst.”
De Rotterdamse delegatie
De Rotterdamse delegatie bestond uit wetenschappers en studenten van vijf verschillende faculteiten van EUR. Ook waren er vertegenwoordigers van het IDEA-centrum en van Safe@EUR aanwezig. Georganiseerd en gecoördineerd door het Erasmus Initiative Vital Cities and Citizens (VCC), begonnen ze in januari met de voorbereidingen. Hun belangrijkste rollen waren notuleren en modereren aan de discussietafels, waar vrouwen verhalen konden delen en voorstellen konden bespreken om gendergerelateerd geweld en ongelijkheden te bestrijden.
Reflecterend op veilige ruimtes vertelt Ana:“Een aspect dat ik bijzonder waardeerde was de cocon-ruimte die samen met Safe@EUR werd georganiseerd. Het stelde mensen in staat om even afstand te nemen, de emotionele lading van de discussies te verwerken en tranen, kreten en angsten los te laten die vaak binnen worden gehouden. Die ervaring versterkte mijn betrokkenheid bij het helpen creëren van ruimtes waar mensen zich veilig, ondersteund en echt gehoord voelen.”
Gloria legt het belang van deelname uit: “Als vrouwen worden we te vaak niet serieus genomen wanneer we spreken over de onrechtvaardigheden die we ondervinden. Deze situaties negeren het patriarchale systeem waarin we leven, waarin culturele, economische en politieke ongelijkheden tegen vrouwen reëel zijn en plaatsvinden in het leven van veel van ons. Daarom hebben we veilige ruimtes nodig waar vrouwen hun verhalen kunnen delen, verbinding kunnen maken en kunnen bespreken hoe we elkaar kunnen steunen. De belangrijkste reden dat ik me bij de delegatie aansloot, was om zo’n ruimte te ervaren tijdens het Women Tribunal 2026.”
Samenwerking op lokaal niveau
Tijdens de voorbereidingen en in Antwerpen werkte de Rotterdamse groep nauw samen met lokale gemeenschapsorganisaties. In januari leidde een vertegenwoordiging van Nigerian Ladies of Dignity een training over huiselijk geweld, waarbij ook leden van de Rotterdamse stichting Bruggen Slaan aanwezig waren. Een vertegenwoordiger van AMAVIDA — een Angolese organisatie die vrouwen in Nederland ondersteunt die getroffen zijn door huiselijk geweld — reisde met hen mee naar Antwerpen. In Antwerpen ontmoetten ze organisatoren, kunstenaars en activisten van tientallen organisaties, waaronder Madame Fortuna en beweging.net.t.
Gloria benadrukt het belang hiervan: “Als jonge vrouw, die nog altijd haar weg in het leven probeert te vinden, vond ik het enorm waardevol om te luisteren naar en te leren van andere vrouwen. Het liet me inzien hoeveel collectieve kracht we bezitten, en hoe die kracht groeit door het delen van ervaringen, verbondenheid en solidariteit.”
De kracht van de vrouwen van het eerste Internationale Tribunaal eren
Bij aankomst in Antwerpen op 27 maart sloot de Rotterdamse delegatie zich aan bij honderden andere vrouwen+ in het Arenbergtheater voor de opening van 2026WOMEN. De hoofdvoorstelling, ‘Mijn Stem’, was een krachtige muzikale choreografie, gecreëerd door veertig vrouwen in vier dagen. De performers dansten, zongen en eerden de kracht van de vrouwen die het eerste Internationale Tribunaal over Crimes Against Women in 1976 leidden, van wie sommigen zelf op het podium stonden.
Over de voorstelling zegt Gloria:
“Ik zal me altijd herinneren hoe indrukwekkend de openingsvoorstelling was. Het liet precies zien waarom artivisme zo belangrijk is als vorm van politieke actie en, in dit geval, als instrument om gendergerelateerd geweld en ongelijkheden aan te kaarten. Bovendien was ik des te meer onder de indruk van de toewijding en kracht van de vrouwen op het podium toen ik hoorde dat de voorstelling in slechts vier dagen was voorbereid.”
Luisteren naar elkaars verhalen
De tweede dag stond in het teken van het Tribunaal zelf. Het begon met een inspirerende toespraak van de voorzitter van de Belgische Vrouwenraad, Mariam Harutyunyan. Ze reflecteerde op de waarde van de woede van vrouwen en legde uit hoe deze krachtige emotie kan worden gericht op gerechtigheid. Vervolgens namen de deelnemers deel aan tientallen discussietafels als moderators en notulisten, of om hun verhalen te delen en naar elkaar te luisteren. De EUR-deelnemers waren voorbereid om te modereren en verhalen te documenteren. Veel van hen deelden echter ook hun eigen ervaringen met onrecht en geweld en stelden samen oplossingen voor.
Ana reflecteert op haar rol in de delegatie:
“Als student-assistent en mede-organisator heb ik van dichtbij ervaren hoe het Tribunaal uitgroeide tot veel meer dan alleen een evenement: het werd een levendige en hechte gemeenschap. Er was voortdurend iets gaande, waardoor niemand zich verveeld of losgekoppeld voelde. Wat me het meest is bijgebleven, was niet alleen de omvang van het evenement, maar vooral de sfeer die het creëerde. Door zoveel vrouwen+ met uiteenlopende achtergronden samen te brengen — verschillend in leeftijd, opleiding, religie en identiteit — ontstond er een veilige ruimte waarin die verschillen niet verdeelden, maar juist verbonden.”
Gloria besluit:
“Het evenement werd gekenmerkt door een sterk gevoel van verbondenheid en solidariteit, iets wat de deelnemers zullen blijven koesteren en met zich meedragen. Het Women Tribunal 2026 was meer dan een eenmalige bijeenkomst: het vormde een aanzet tot blijvende reflectie en verdere actie, en onderstreepte het belang van het bundelen van onze stemmen voor een gezamenlijk doel.Het zou geweldig zijn als we niet alleen bij dit soort gelegenheden samenkomen, delen en reflecteren, maar ook in ons dagelijks leven.”
Inzichten van andere leden en partners van de Rotterdamse delegatie
Liz Jacobs (IPPL-student, De Haagse Hogeschool): “Wat ik bijzonder mooi vond, was het zien van zoveel vrouwen met verschillende culturele achtergronden die samenkwamen, niet alleen om persoonlijke verhalen te delen, maar ook culturele dansen, rituelen en normen en waarden… Als moderator was ik ook diep geraakt door de verhalen die ik aan mijn tafel hoorde.”
Yana Chakarova (student Handels- en Ondernemingsrecht, Erasmus School of Law): “Tribu26 was een geweldige ervaring, die een veilige ruimte creëerde voor vrouwen met diverse achtergronden om hun verhalen te delen. Het evenement werd gekenmerkt door warmte, vriendelijkheid en oprechte aandacht voor elkaar — iets wat me altijd zal bijblijven.”
Luna Kanters (Master Societal Transitions, Erasmus School of Philosophy): “Ik ervaarde het tribunaal als een plek waar solidariteit en verbinding werden belichaamd, door samen te komen, prachtige optredens van vrouwen+ met allerlei achtergronden, wederzijdse steun en het verzamelen en delen van onze verhalen, gevoelens, stemmen en ervaringen. Verhalen van vrouwen+ die zijn verzwegen en genegeerd in formele en informele patriarchale systemen.”
Fester Imoh (voorzitter United Nigeria Platform, UNP): “Deze ervaring heeft mijn vastberadenheid versterkt om ervoor te zorgen dat onze stemmen worden gehoord, ongeacht de omstandigheden.”
Siobhan Airey (Associate Professor, Erasmus School of Law): “Evenementen zoals het Women’s Tribunal zijn belangrijke ‘para-juridische’ ruimtes en plekken om kennis op te bouwen en te consolideren over hoe vroegere en huidige wetten en regelgeving kwesties die vrouwen raken erkennen en aanpakken. Een uitdaging voor juridische onderzoekers en universiteiten is hoe ze het beste respectvol met deze ruimtes kunnen verbinden en ondersteunen, zodat juridische kennis op zinvolle wijze kan worden co-gecreëerd.”
Bilge Sahin (Assistant Professor, International Institute of Social Studies, EUR):
“Ik denk ook dat deze informele juridische praktijken een aanzienlijke impact hebben op juridische kennis, het creëren ervan en op feministische betekenisgeving, maar we hebben vaak de neiging te vervallen in de pessimistische valkuil van de vraag ‘en nu?’, omdat het niet gaat zoals de formele procedures van het ICC, het ICJ of andere tribunalen.”
- Meer informatie
Als je contact wilt opnemen met de organisatoren van de Rotterdam Delegatie, kun je terecht bij Britt Boeddha van Dongen via b.k.vandongen@essb.eur.nl.
