Promotie S. (Shereen) Omerelfarouk Abdalgaffar Osman

Hieronder volgt een korte samenvatting van het proefschrift:

Mycetoma kan worden veroorzaakt door bacteriën (actinomycetoma) en schimmels (eumycetoma). Om de juiste behandeling te starten, moet actinomycetoma worden onderscheiden van eumycetoma. In veel endemische gebieden is dit in het veld niet mogelijk. Daarom worden patiënten empirisch behandeld voor zowel actinomycetoma als eumycetoma.

De standaardbehandeling voor actinomycetoma bestaat momenteel uit een langdurige antibioticakuur. De behandelingsduur varieert van 5 weken tot 2 jaar. De meest gebruikte combinatie is trimethoprim-sulfamethoxazol en amikacine, waarbij de laatste slechts gedurende een beperkte tijd kan worden gebruikt vanwege ototoxiciteit. Over het algemeen worden genezingspercentages van meer dan 95% bereikt.

Eumycetoma wordt behandeld met een combinatie van antischimmeltherapie en chirurgie. De momenteel aanbevolen therapie bestaat uit zes maanden itraconazol, chirurgische verwijdering van de laesie en vervolgens minimaal zes maanden behandeling. Onder klinische onderzoeksomstandigheden resulteert dit in een genezingspercentage van 85%. In de reguliere zorg wordt echter een genezingspercentage van 68% bereikt.

Wanneer de oorzaak onbekend is, worden patiënten vaak behandeld met een combinatie van itraconazol, trimethoprim-sulfamethoxazol en amikacine; de ​​respons op de behandeling wordt in de loop van de tijd gemonitord. Omdat patiënten deze kostbare behandeling zelf moeten bekostigen, kan het voorkomen dat patiënten de behandeling niet goed volgen vanwege financiële problemen, wat kan leiden tot een verhoogd risico op geneesmiddelinteracties en resistentie.

Natuurlijke producten blijven een veelbelovende bron voor nieuwe antiparasitaire geneesmiddelen, vooral in combinatie met moderne technologieën.

Dit proefschrift toont aan dat het mogelijk is om verbindingen te identificeren, waaronder essentiële oliën en hun semisynthetische derivaten, met een dubbele werking tegen zowel de verwekkers van actinomycetoma als eumycetoma.

Deze bevindingen vormen een belangrijke stap in de richting van de ontwikkeling van breedspectrum, toegankelijke behandelingsopties voor mycetoma, waarmee een cruciale lacune in de huidige therapeutische strategieën wordt opgevuld.