Promotie M. (Maike) Hiller

Hieronder volgt een korte samenvatting van het proefschrift

Deze scriptie onderzoekt hoe de capaciteit van intensivecare-afdelingen (IC’s) beter kan worden benut. Door een groeiende, vergrijzende en vaak complex zieke populatie neemt de druk op IC-bedden toe. Tegelijkertijd blijkt dat IC-capaciteit regelmatig onnodig wordt vastgehouden doordat patiënten later dan nodig worden overgeplaatst naar een lager zorgniveau. Uit een enquête naar huidige IC‑ontslagpraktijken blijkt dat vertraagde ontslagen vooral ontstaan door slecht op elkaar afgestemde opname- en overdrachtsprocessen, een overschatting van beschikbare zorgcapaciteit op vervolgafdelingen en het ontbreken van een gestandaardiseerde beoordeling van ontslaggereedheid.

Een literatuuronderzoek liet zien dat er nauwelijks wetenschappelijk onderbouwde criteria bestaan om zowel de gereedheid van de patiënt als de mogelijkheden van de ontvangende afdeling te beoordelen. Om deze leemte te vullen is een concept-checklist ontwikkeld met mogelijke IC‑ontslagcriteria. Deze lijst is vervolgens beoordeeld door 27 internationale IC‑experts via een vijfdelige Delphi‑studie. Dit resulteerde in 28 criteria, die daarna in de klinische praktijk zijn getest. Op basis van ervaringen uit verschillende ziekenhuizen, gemeten prestatie-indicatoren en gebruikersfeedback is uiteindelijk een kernset van elf essentiële criteria vastgesteld. Afhankelijk van patiëntgroep en zorgpad kunnen aanvullende criteria worden toegevoegd.

Naast de ontwikkeling van deze criteria biedt de scriptie richtlijnen voor procesoptimalisatie en continu verandermanagement. Belangrijke voorwaarden zijn een gezamenlijke visie op patiëntstromen, samenwerking tussen afdelingen en beroepsgroepen, en voortdurende monitoring met passende indicatoren. De ervaringen tijdens de COVID‑pandemie tonen aan dat verbeteringen in patiëntstroombeheer en samenwerking haalbaar zijn, zelfs onder extreme omstandigheden.